Այսօր Պոեզիայի միջազգային օրն է: Թող տարօրինակ չթվա, որ այդ օրվան մեր անդրադարձը կապում ենք Դերենիկ Դեմիրճյանի հետ, որին սիրում և մեծարում են իբրև արձակագրի և թատերագրի: Գրական ուղին դասականն սկսել է իբրև բանաստեղծ և մինչև կյանքի վերջին տարիները չի դադարել բանաստեղծություն գրել:
Ardi.am-ը զրույցի է հրավիրել Էջմիածնում բնակվող պոետին՝ Խաչիկ Մանուկյանին՝ ակնկալելով նրանից ստանալ հավաստի տեղեկություններ կորոնավիրուսի համավարակի վտանգավոր օջախի վերածված սուրբ քաղաքի մասին: Հռչակենք ծերերին ու կարիքավորներին այցելելու միամսյակ -Խաչի՛կ, Դուք կորոնավիրուսի համավարակի հայկական էպիկենտրոնում եք: Ինչպե՞ս կբնութագրեք Էջմիածնում տիրող իրավիճակը, մարդկանց տրամադրությունը:
Ardi.am-ի հարցին պատասխանում է գրող Լևոն Ջավախյանը: -Պարո՛ն Ջավախյան, Ձեր ստեղծագործելու ժանրը պատմվածքն է: Վեպ գրելու նպատակ կամ փորձառություն չունե՞ք: -Ստեղծագործողը, գրողը պիտի իրեն լավ ճանաչի: Ինձ համար մարդու մեծությունը չափվում է նրանով, թե ինքն իրեն որքանով է կարողանում կողքից տեսնել: Մի ծանոթ
Վանաձորի Հովհաննես Աբելյանի անվան դրամատիկական թատրոնը հաճելի սպասման մեջ է. այստեղ կիրականացվի հիմնանորոգում: Հասկանալի է, որ թատրոնի կյանքը միայն թատերական բովանդակությամբ չի պայմանավորված, չափազանց կարևոր են նաև շենքային պայմանները, ստեղծագործական պատշաճ միջավայրը: Թատրոնի գեղարվեստական ղեկավար Վահե Շահվերդյանը թատրոնի շենքի ներկայիս վիճակը բնութագրում է
Ardi.am-ը ներկայացնում է պատառիկներ Ռուբեն Անգալադյանի մշակութաբանական էսսեներից, որոնք հեղինակի հայացքով արժևորում են համաշխարհային արվեստի նշանավոր դեմքերին, նրանց ստեղծագործություններն ու փոխառնչությունները: Էզրա Փաունդի կյանքը և ստեղծագործությունը լիարժեքորեն արտացոլում են տվյալ ժամանակի բազմաթիվ հանկարծահասությունները: Փոխվում էր լեզուն, որ ամրագրում ու մտապահում էր մեծ
Ազգամիջյան հակամարտությունները ոչ միայն խլում են մարդկային կյանքեր, խեղում մարդկային ճակատագրեր, այլև ծանր հետևանքներ ունենում պատմամշակութային հուշարձանների կենսագրության վրա: Տարիներ առաջ Տավուշի մարզում լսել էի մի հուզիչ պատմություն Կոթի գյուղից ոչ հեռու՝ բարձր լեռան գագաթին կառուցված Սուրբ Սարգիս եկեղեցու մասին, որը անհիշելի ժամանակներից
1924 թ. հունվարի 24-ին հայկական աննշան Չանախչի գյուղում ծնվեց մի արու զավակ, որի շնորհիվ գյուղը կարճ ժամանակ անց պիտի դառնար նշանավոր և անգամ վերանվանվեր՝ ըստ գրական երկի՝ Զանգակատուն: Պարույր Սևակը բանաստեղծություններ էր գրում քնարերգության սիրահարների համար, գրականագիտական ատենախոություն՝ մասնագիտական շրջանակների համար, ապրում և
Մենք զրույցի ենք հրավիրել գրող, հրապարակախոս Նանեին: Թեմաները բազմազան են, իսկ հարցերը ծագում են նրա ստեղծագործություններից, որոնք տեղ են գտել նորատիպ «Վերջին երանին» ժողովածուում: -Նանե՛, Ձեր վերջին ժողովածուում ամփոփված են գեղարվեստական գործեր, էսսեներ, հրապարակախոսական երկեր: Բոլորում էլ ակնհայտ է անանձնական մտահոգությունների, լուսավորի
