Թանգարաններում պահպանվող ցուցանմուշները ոչ միայն բացառիկ են, արժեքավոր ու հետաքրքիր ինքնին, այլև մղում են տարատեսակ պրպտումների և ուսումնասիրությունների, որոնց արդյունքում բացահայտվում են մեծ ու փոքր ճշմարտություններ: Դերենիկ Դեմիրճյանի տուն-թանգարանում պահպանվող մի շարք գրքեր, լուսանկարներ, նամակներ և այլ ցուցանմուշներ բացահայտում են հոգևոր մտերմության, մարդկային
Անահիտ Աբադի «Եվա» ֆիլմը հայ-իրանական առաջին կինոնախագիծն է և ռեժիսորի առաջին լիամետրաժ ֆիլմը: Այն արժանացել է հայաստանյան և միջազգային մի շարք մրցանակների: Օրեր առաջ ավարտված Վենետիկի միջազգային 76-րդ կինոփառատոնում «Եվան» գրանցել է հերթական հաջողությունը: Մենք զրուցել ենք այդ մասին ֆիլմի ռեժիսորի հետ, որ
Մենք զրույցի ենք հրավիրել Արթուր Բախտամյանին: -Պարո՛ն Բախտամյան, Դուք ռեժիսոր եք, ֆիլմերի հեղինակ, միաժամանակ աշխատում եք այլ ռեժիսորների հետ՝ որպես հեռուստահաղորդավար: Ինչպե՞ս եք կողմնորոշվում մեկ գործառույթից մյուսին անցումներում: -Գործառույթների թվին պետք է ավելացնել էլի մի քանիսը. շատ դեպքերում նաև սցենարի հեղինակ եմ լինում,
Իմ զրուցակիցը կոմպոզիտոր Վաչե Շարաֆյանն է: Մեր զրույցի կարևորագույն առանցքը նրա նոր գրած «Հին աստվածներ» բալետն է՝ ըստ Լևոն Շանթի համանուն թատերգության: -Պարո՛ն Շարաֆյան, դեռևս 1985-ին հաղթող եք ճանաչվել ԽՍՀՄ Համամիութենական կոմպոզիցիաների մրցույթում: Խորհրդային հանձնաժողովին ի՞նչն էր գրավել խիստ ինքնատիպության հետ մեկտեղ՝ ընդգծված
Երկու տարի առաջ բարեբախտեություն ունեցանք Գրականության և արվեստի թանգարանում պահպանվող Դերենիկ Դեմիրճյանի ֆոնդից գտնել մինչ օրս անտիպ «Հովնան Մեծատուն» դրամայի տեքստը՝ բաղկացած բնագիր, ձեռագիր, մեքենագիր պատառիկներից[1] : Այս թատերգությունը, որ գրվել է 1918-19թթ., մենք վերծանել, խմբագրել և համակարգել ենք հենց այդ տարբերակների հիման
