Ռուսերենից թարգմանությունը՝ Գրիգոր Ֆերեշեթյանի Վերջին մի քանի տարում ես բնականոն և հանգիստ կյանք էի վարում։ Դրանում, ինչպես աշխարհում բոլոր մարդկանց մոտ, կային հիասթափություններ, դառնություններ, վշտեր և այն մոտավորապես նման հոգու շարժումները, որոնք սովորաբար սահմանվում են այդ բառերով, և որոնցում ոչ ոք անսպասելի
… Շատ տարիներ առաջ հայրս հարցրեց հինգ տարեկան եղբորս. -Ո՞նց ես։ -Քեզնից լավ, ինձնից վատ։ Երբևէ այս հարցին հնչած լավագույն պատասխանը։ … Մի նկարիչ այս կամ այն մարդու թաղմանը չգնալու հանդիմանություններին ի պատասխան նշում է. -Ես փոխադարձություն եմ սիրում։ … Մի անգամ
Թարգմանությունը՝ Գրիգոր Ֆերեշեթյանի Սկիզբը՝ այստեղ Նկարիչ Միքել Անժելոն նստում է աղյուսակույտի վրա և, գլուխը ձեռքերին հենելով, սկսում մտածել։ Ահա կողքով աքլոր է անցնում և իր կլոր ոսկեշող աչքերով նայում նկարիչ Միքել Անժելոյին։ Նայում և չի թարթում։ Այդժամ նկարիչ Միքել Անժելոն գլուխը բարձրացնում և
Թարգմանությունը՝ Գրիգոր Ֆերեշեթյանի Սկիզբը՝ այստեղ Ծերուկի մահը Մի ծերուկի քթից փոքր գնդակ դուրս թռավ և ընկավ գետնին։ Ծերուկը կռացավբարձրացնելու այդ գնդակը, բայց այդժամ նրա աչքերից փոքր գավազան դուրս թռավ և նույնպես ընկավ գետնին։ Ծերուկը վախեցավ, և, չիմանալով ինչ անել, շրթունքները շարժեց։ Այդժամ ծերուկի
Թարգմանությունը՝ Գրիգոր Ֆերեշեթյանի Առակ բարտերի մասին -Ծեր կանանց փոխարինում եմ նորերի հետ,- բղավում էր առևտրականը, իսկ նրա հետևից գյուղի փողոցով գույնզգույն կառքերի մի ամբողջ քարավան էր քարշ գալիս։ Փոխանակումն արագ էր ընթանում, հաստատուն գներով։ Ցանկացողները կարող էին ծանոթանալ որակի հավաստագրին, բայց ապրանք ընտրել
Թարգմանությունը՝ Գրիգոր Ֆերեշեթյանի Մի անգամ առավոտյան, որ քիչ բանով էր տարբերվում մյուսներից, այն ժամին, երբ ամենը առօրեական էր, երբ ժխորը՝ նման անձրևաղմուկի, լցնում էր Կենտրոնական բանկի միջանցքներն ու աշխատասենյակները, Պաբլոյի վրա իջանեց Աստծո երանությունը։ Ավագ գանձապահը կիսատ թողեց բարդ հաշվարկները և իր մտորումները
Թարգմանությունը՝ Գրիգոր Ֆերեշեթյանի Ես ապրում էի այդժամ Julie փողոցում. Փարիզում ձմեռ էր, աղոտ աղջամուղջը երերում էր օդում, ջրակաթիլները զրնգում էին կղմինդրի վրա, տրամվայի աղմուկը մոտենում էր և ստիպում ապակիներին դղրդալ և հետզհետե թաղվում էր մշուշի և տարածության մեջ, այն լքում էր սենյակս, և
Մեքսիկացի գրող Խուան Խոսե Արեոլան (1918-2001) լատինաամերիկյան գրականության ամենավառ ներկայացուցիչներից է, որի պատմվածքներից մի քանիսը մոտ տասնյոթ տարի առաջ առաջին անգամ հայերեն թարգմանել և կարճ նախաբանով «168 ժամ»-ում ներկայացրել է Վարդան Ֆերեշեթյանը։ Բորխեսը մեծ երջանկություն էր համարում, որ իրեն բախտ է վիճակվել Արեոլայի
