Մեքսիկացի գրող Խուան Խոսե Արեոլան (1918-2001) լատինաամերիկյան գրականության ամենավառ ներկայացուցիչներից է, որի պատմվածքներից մի քանիսը մոտ տասնյոթ տարի առաջ առաջին անգամ հայերեն թարգմանել և կարճ նախաբանով «168 ժամ»-ում ներկայացրել է Վարդան Ֆերեշեթյանը։ Բորխեսը մեծ երջանկություն էր համարում, որ իրեն բախտ է վիճակվել Արեոլայի
Սկիզբը՝ այստեղ Մի անգամ առյուծը, փիղը, ընձուղտը… I Մի անգամ առյուծը, փիղը, ընձուղտը, ջայլամը, որմզդեղնը, վայրի ձին և շունը վիճեցին, թե ով է իրենցից ամենաարագը վազում։ Վիճեցին, վիճեցին և քիչ էր մնում կռվեին։ Լսեց Գրիշա Ապելսինովը, որ կենդանիները վիճում են, և ասաց. -Հեյ,
«Խարմսի համար իր կյանքը արվեստի վերածելը հույժ կարևոր էր։ Նա կյանքի՝ իբրև հրաշքի զգացում ուներ, և պատահական չէ, որ հրաշքի մասին շատ պատմվածքներ ունի։ Չափազանց հատկանշական է մարդու մասին պատմվածքը, որը կարող էր հրաշքներ գործել, բայց ամբողջ կյանքում ոչ մի հրաշք չգործեց. նրան
Ռուսական մշակույթը դիմանկարներում և անեկդոտներում Վլադիմիր Աշկենազի Ասում են՝ Խրուշչովը խելացի մարդ էր։ Բայց դաշնակահար Վլադիմիր Աշկենազին էլ ավելի խելացի էր։ Շատերի կարծիքով՝ Աշկենազին հայրենադարձ չէր։ Դա ճիշտ չէ: Աշկենազին Արևմուտք է մեկնել միանգամայն օրինական։ Ահա ոնց է դա եղել (եթե հավատալ
