Մարդ ենք Ազգ Ըլլալէ Առաջ (Ժանսեմի Ծննդեան 105 Ամեակ)

1977, ամառ, Իսի-Լէ-Մուլինօ, Փարիզ: Առաջին անգամը չէ որ թուղթին կը յանձնեմ այս պատմութիւնը, սակայն առաջին անգամն է որ կը ներկայացնեմ զայն աւելի մանրամասն եւ վերամշակուած կերպով, ընթացքին բացայայտելով նաեւ Ժանսեմի խառնուածքային կարգ մը յատկանիշները, որոնք կ’առնչուին իր ստեղծագործական կեանքին հետ:Նկատի առէք նաեւ, որ

Արտասովոր Մարդն ու Սովորական Հայը

Աւետիք Իշխանեանի Պայծառ յիշատակին Սիրելի Աւիկ՝ Ես ատակ չեմ դամբանականներ գրելու կամ արտասանելու, հարազատներու եւ կամ մօտիկ ընկերներու մահուան առիթներով: Սակայն քու մասին պիտի գրեմ, պարզապէս ցոյց տալու համար որ դուն այնպիսի «Արտասովոր Մարդ» մըն էիր որուն «Խօսք»ն ու «Գործ»ը օրինակ կրնանծառայել ոեւէ

Ռուբէն Յովսէփեան․ Տղամարդ Հայը..․

(իր Ծննդեան 85-Ամեակի Առիթով) Սիրելի ընթերցող՝ Այնքան ալ դիւրին չէ յուշեր գրել գրողի մը մասին որ դիւրին կը գրէ, բայց «դժուար»եւ քիչ կ’արտայայտուի: Աւելին՝ այնքան ալ դիւրին չէ գրել ընկերոջ մը մասին, որուն հետ ոչ միայն ոչ մէկ տարակարծութիւն ունեցած ես, ըլլայ ազգային,

«Հաւաքական Արարում…»

Սիրելի բարեկամներ, Եզրակացութիւններ ու յանգել է առաջան հրաժեշտ է կարդալ նախ «Դրօշակ»ի խմբագրութեան յառաջաբանը, ապա Մովսէս Ծիրանիի Պատասխանը: «Հաւաքական Արարում…» — Մովսէս Ծիրանի «Դրօշակի» նախորդ համարում հրապարակվել էր Թամար Սնապյանի «Բացնամակը», ինչը մեզ պարտավորեցրեց պատասխանի իրավունք ընձեռել նաև «Բացնամակի» հասցեատիրոջը՝ Մովսես Ծիրանիին, սրանով

Մկրտիչ Մազմանեան/ Նրա տաղանդը արժանի է նման զոհողութեան…

Երեւան, «Սիլաչի», 1974, Ձմեռ Սիրելի ընթերցող Այդ օր համատարած ձիւն էր ու ցուրտ: Իմ լաւ  ընկերներէս՝ քանդակագործ Ֆերտինանտ Առաքելեանի հետ կ’երթայինք դէպի «Սիլաչի», ուր կը գտնուէր իր եւ իր գործընկերոջ՝ Մկրտիչ Մազմանեանի համատեղ արուեստանոցը: Ճանապարհին, զրոյցի ընթացքին ըսաւ. -Մկոն մեզ է սպասում, նա

Միւս Պետիկը/ Ծննդեան 70-ամեակ Պետրոս Հերեանի

Այնճար, 1974,  Փետրուար 15 Սիրելի ընթերցող Որպէսզի կարողանաս ճիշդ պատկերացնել թէ ո՞ւր եւ ինչպէ՞ս տեղի ունեցաւ Պետիկի ծնունդը, նախ պէտք է որ նկարագրեմ մեր բնակարանը: Երբ Այնճար գիւղավանը կառուցուեցաւ, իւրաքանչիւր ընտանիքի տրամադրուեցաւ չորս հարիւր քառակուսի մեթր հողի վրայ կառուցուած շուրջ քսան քառակուսի մեթր

Յակոբ Յակոբեան․ Մեր վերջին հանգրուանը կամ «Մարդկային վերաբերմունքի բացակայութենէն…»

Երեւան, 1973, Ձմեռ Սիրելի ընթերցող Երբ ընկերոջս՝ Լեւոնի (Չուգասզեան) ներկայութեան խօսք բացուեցաւ Յակոբեանի արուեստանոցը այցելելու մասին, ինք եւս ցանկութիւն յայտնեց հետս գալու…: Մինչ այդ, թէեւ Ռազմիկենց (Դաւոյեան) տունը հանդիպած էի անոր քանի մը անգամներ, սակայն դեռեւս իր արուեստանոցը չէի այցելած: Լաւը այն եղաւ

Բաբգեն Չուգասզեան․  ՑԸ’ՏԵ՛ՍՈՒԹԻՒՆ՝ Եղբայր Բաբգեն…

Երեւան, Աջափնեակ, 1971, Նոյեմբեր Սիրելի ընթերցող Ես չեմ ծանօթացած Լեւոնի (Չուգասզեան) հետ եւ ոչ ալ ուրիշ մը ծանօթացուցած է մեզ, այլ պատահաբար հանդիպեցանք պետհամալսարանի հին շէնքի միջանցքը ու սկսանք զրուցել հին եւ ծանօթ ընկերներու նման: Պարզուեցաւ, որ ինք որոշ տեղեկութիւններ ունի արդէն իմ