Սիրելի ընթերցող Հակառակ անոր, որ Ռազմիկը աւելի քան ընկեր էր ինծի համար, ցարդ առիթ չեմ ունեցած իր մասին գրելու: Ամէն բանէ առաջ գաղափարի գործընկերներ էինք: Սակայն սխալ չհասկցուելու համար, տեղեկացնեմ, որ Ռազմիկին ոչ միայն «Բագին» կը տրամադրէի, այլեւ իր հետ այնպիսի գերգաղտնի գործեր
Վա՜յ ազգիս, որ թփրտում էԹակարդը ընկած թռչունի նման… Ար. Յ. Երեւան, 1980, Լենինի №2 հանրակացարան: Յանկարծ, բռունցքի ուժեղ հարուածներով դուռը զարնուեցաւ: Ջղագրգիռ զգուշութեամբ բացի… «Նինճայ»ի նման գլուխը փաթթած ու երկար վերարկու մը հագած մէկը, շփոթահար… փոթորիկի նման ներս խուժեց: Հազիւ ճանչցայ, Յունանեանն էր…
Պէյրութ, 1982, Աշուն: Այդ օր եռուզեռի մէջ էին Զաւէն ու Սեդա Խտըշեանները, որոնք սովորութիւն ունէին տարին քանի մը անգամ լիբանանահայ արուեստագէտներ ու մտաւորականներ հրաւիրելու իրենց Պէլվիուի առանձնատունը, որ քաղաքացիական պատերազմի ընթացքին համեմատաբար աւելի ապահով վայր կը համարուէր: Վարուժան Խտըշեանի հետ ուշ հասանք: Ան
Երեւան 1978։ Թէեւ ամիսը չեմ յիշեր, սակայն կը յիշեմ որ մռայլ եւ տհաճ օր մըն էր։ Յանձնարարուած էր ինծի իբրեւ դաս գեղանկարչական անհատական ցուցահանդէս մը կազմակերպել, որուն արդիւնքը կրնար ազդեցութիւն ունենալ աւարտաճառիս վրայ։ Տարբեր տեղերէ մերժուելէ ետք, ղեկավարներս՝ գրականագէտ Էդուարդ Ջրբաշեանն ու արուեստաբան
Սիրելի ընթերցող՝ Հիմա պիտի ըսես որ «Նորէ՞ն Սոս Սարգսեանի մասին», այո՛, իմ համբերատար ընթերցող, Սոսի մասին կարելի է նոյնի՛սկ գիրքեր գրել… առանց կրկնութիւններ ընելու: Այո, ճիշդ է, որ Սոսի մասին բազմիցս գրած ու խօսած եմ, սակայն այս անգամ պիտի փորձեմ ներկայացնել զինք իբրեւ
Այն ինչ որ այսօր թուղթին պիտի յանձնեմ, ոեւէ մեկուն չեմ պատմած, որովհետեւ եղածը պատանիներու յատուկ, շատ անձնական «որոշում» մըն էր… : Սակայն ի նկատի առած մեր ազգի ու առհասարակ մարդկութեան ոգեղէն արժէքներու հետեւողական նսեմացումն ու նաեւ անոր անտեսումն ու նոյնիսկ կորուստը, կը կարծեմ
Ալիք և Անահիտ Թոփչեաններու յիշատակին Բա’ Եղա՞ւ Ալիք ջան, սա՞ էր մեր պամանաւորուածութիւնը: Երեւան գալէս առաջ երբ զանգեցի, ասացիր որ «մի քիչ շուտ արի», որպէս զի քո կազմած եւ խմբագրած Պետրոս Հերեանի գիրքի շնորհահանդէսը անենք բացօթեայ, նկատի առած անձրեւների մօտալուտ լինելու հաւանականութիւնն ու
Պարսելոնա, 2001, Հոկտեմբեր 1 Հրաւիրուած էինք մասնակցելու Պարսէլոնայի Euro Art միջազգային ցուցահանդէսին, որ տեղի կ’ունենար «Ռամպլա» նշանաւոր պողոտայի վերջաւորութեան, ծովափնեայ հնատիպ շէնքի մը մէջ: Երբ կը պատրաստուէին պաշտօնական բացումը կատարել, յանկարծ ամբոխ մը ներս խուժեց գոռում գոչումներով… նախ փորձեցին ներկաները դուրս հրաւիրել ցոյցի,
