Ի տարբերություն շատերի՝ ես չեմ հիշում ինչպես ծնվեցի և դարձա այս աշխարհի բնակիչ։ Մոռացությամբ՝ ես քչերից մեկն եմ։ Մինչև իսկ մտածում եմ՝ միակը։ Մարդկությունն՝ այնտեղ, ես՝ այս կողմում, ես՝ ինձ հետ։ Իմ մայրը Լաուր Բեժանյանն է, շատ հմայիչ մի կին, բայց ոչ՝ հունաց
(Խոսքի դրամատուրգիա՝ մեկ գործողությամբ) Նվիրվում է Նորայր Մարտիրոսյանին ԳՈՐԾՈՂ ԱՆՁԻՆՔ Սիմոն Երևանցի – պատմության պրոֆեսոր Հուդա Նազար Կին Ռոբ Ծաղրածու Դահիճ Հեղինակն այս խաղը սկսեց գրել իր ցանկությանը հակառակ և կանգ առավ յոթ գործող անձանց վրա, որոնց նմանները հազար ու մեկ են,
«Էդիթ Պրինտ» հրատարակչությունը «Արդի» մատենաշարով լույս է ընծայել մեր ժամանակի լավագույն արձակագիրներից մեկի՝ Նորայր Ադալյանի «Էմբրիոն» վիպակների ժողովածուն։ Գրքում զետեղված են երեք վիպակներ, որոնք թարգմանվել են նաև օտար լեզուներով (ռուսերեն, գերմաներեն, սլովեներեն): Վիպակներն արտացոլում են ժամանակակից մարդու հուզաշխարհը և մտածողությունը, որոնք գրողի երկարամյա
Ռուբեն և Ռաֆֆի Ադալյան եղբայրներիս Ես չգիտեմ՝ ով եմ ես, երբ եմ ծնվել, որ քաղաքում, ինչու եմ ծնվել, ովքեր են ծնողներս, նրանք կա՞ն, թե՞ չկան, ինչ գույնի արյուն է հոսում երակներիս մեջ, քանի աչք ունեմ, քանի սիրտ, իմ հոգին մարմնի ներսո՞ւմ է, թե՞
(Պիես՝ մեկ գործողությամբ) Նվիրվում է Հակոբ Ղազանչյանին Բեմում են Գասպար Մերի Էմմա Վարդուշ Ռուզան Ջուլիետ Բժիշկ Բեմից դուրս Լաուր Առանձնատան հյուրասենյակի հանդիպակաց բաց պատշգամբից երևում է շքեղորեն ծաղկած բալի այգին։ Կահավորանքը՝ սովորական ու հարմարավետ։ Աջ կողմում ննջարանի դուռն է։ Ձախ պատին՝ մռնչացող վագրի
Եթե գոյություն ունի Անտի-Դյուրինգ, ինչո՞ւ չի կարող լինել Անտի-Վեպ կամ Անտի-Պատմվածք, չեմ հասկանում, որևէ մեկը կբացատրի՞։ Լռում եք։ Թե որ լռությունը համաձայնության նշան է, ուրեմն դուք էլ եք իմ կարծիքին, այո՝ եղել է, կա ու կլինի նաև Անտի-Պատմվածք։ Յուրաքանչյուր բան ունի իր Անտին՝
Ես կորցրել եմ իմ մարմինը և վախենում եմ անունս էլ կորցնել։ Անվերջ ասում ու կրկնում եմ ինձ՝ դու Շողեր ես, մի մոռացիր երբեք, ինչ էլ լինի, աշխարհը շուռ գա, ծովերը ցամաքեն, լեռները փոշիանան, դու կաս ու մնում ես Շողեր, գեղեցիկ ու հմայիչ կին,
Կարեն Նշանյանը, ծնված Երևանում, 1981 թվականին, ուսանել էր Օքսֆորդի համալսարանում՝ իրավաբանություն մասնագիտությամբ։ Տիրապետում էր նաև փիլիսոփայության և բարոյագիտության ժամանակակից ու դասական հիմնարար գաղափարներին։ Անգլերեն գիտեր գրեթե անգլիացու պես, բայց ոչ իր մայրենիի չափ։ Նրա ավարտական թեզը, որը բացառիկ հաջողություն ունեցավ, վերաբերում էր մարդու
