1․ Հայտնի է, որ այն միավանկ բառերը, որոնք նախկինում վերջացել են -ն հոդով, այսօր ստանում են -ներ հոգնակիակերտ․ ակ-ներ, բեռ-ներ, գառ-ներ, հարս-ներ, մատ-ներ։ Այս շարքից, սակայն, մատ և հարս միավորները բաղադրյալ բառերի վերջնաբաղադրիչների դերում արդեն ստանում են -եր վերջավորություն․ցուցամատեր, բթամատեր, նորահարսեր, ջրահարսեր։ 2․
Կոկիկ, վայելուչ է այն խոսքը, որը քերականորեն ճիշտ և միաժամանակ պարզ է կառուցված, այսինքն՝ խոսողն իր դատողություններն ու մտքերը ճիշտ է «դասավորել» և պարզ արտահայտել՝ անխաթար տրամաբանական զարգացմամբ։ Նախադասություններում բառերը միշտ պետք է կապակցել այնպես տրամաբանված, որ ո՛չ շարադասության, ո՛չ էլ հնչերանգի պատճառով
Նա — ինքը: Հաճախ է հանդիպում իր բառաձևի սխալ կիրառությունը նրա-ի փոխարեն կամ հակառակը։ Պետք է գիտենալ, որ, չնայած իրենց իմաստային զգալի ընդհանրությանը՝ դրանք որոշակի տարբերություններ ունեն. իր, իրեն ձևերը (ինքը դերանունը) գործածվում են այն դեպքերում, երբ տվյալ միտքն արտահայտվում է հենց նրա
1․ Հայերենում այս երկու հնչյունները՝ ի, ու, հաճախ ենթարկվում հնչյունափոխության, երբ կորցնում են բառային շեշտը, օրինակ՝ գի՛ր – գրավո՛ր, գի՛րք – գրքի՛, տո՛ւն – տնե՛ր, ամո՛ւր – ամրանա՛լ և այլն։ Բայց սա պարտադիր օրինաչափություն չէ․ ունենք բազմաթիվ դեպքեր, երբ նման հնչյունափոխություն տեղի չի
1․ Հասարակ գոյականի արժեք ստացած բուհ, հէկ, ջէկ, զագս և նման այլ տառային հապավումները գրվում են փոքրատառերով: 2․ Հայկինո, Հայպետհրատ, Ռոսնեֆտ, Հայոսկի և հատուկ անուն հանդիսացող նման այլ հատվածական հապավումներում միայն առաջին բաղադրիչն է գրվում մեծատառ։ 3․ Օտար տառանուններով անվանումներում մեծատառ է գրվում
1. Հայերենում չակերտների մեջ առնվող բառերի հոլովական վերջավորությունները և հոդերը, որպես կանոն, պետք է գրել չակերտներում։ Օրինակ՝ «Վարդանանքի» հեղինակը, «Մշակի» հիմնադիրը։ 2․ Հոդերը և հոլովական վերջավորությունները պետք է գրել չակերտներից դուրս, եթե անունն արտահայտված է ամբողջական նախադասությամբ կամ հոլովական ձև է, օրինակ՝ «Ինձ
Նշան Աբասյան
1. Բառերի՝ միևնույն հոլովով հարադրական կրկնությունները գրվում են գծիկով, օրինակ՝ գույն-գույն, զույգ-զույգ, արագ-արագ, մեկ-մեկ, ինչ-ինչ, կամաց-կամաց նաև՝ բարակ-մարակ, մանր-մունր, ոլոր-մոլոր, պարապ-սարապ, աման-չաման և այլն: 2. Բառերի՝ տարբեր հոլովներով հարադրական կրկնությունները գրվում են անջատ, օրինակ՝ կողք կողքի, ձեռք ձեռքի, երկրից երկիր, մեջք մեջքի և
