Կոմիտասի, նրա հիվանդության և հոգեբուժարանում գտնվելու մասին մի տեսակետ կա, ըստ որի․․․ Կոմիտասը հոգեխանգարում չի ունեցել, պարզապես լռել է կամ խոսակցության մեջ է մտել միայն իր մտերիմների հետ։ Լռել է՝ գուցե որպես հիասթափության նշան աշխարհի հանդեպ ու նաև հրաժարման․․․ ՄԵԾ ԼՌՈՒԹՅԱՆ մեջ է
Քրիստոս գալու է երկնքով, արևելքից, այնտեղից, որտեղ ծագում է արևը, և երբ Շնորհալին ասում է․ Առաւօտ լուսոյ,Արեգակն արդար,Առ իս լոյս ծագեա,- հենց այդ նկատի ունի՝ Քրիստոսին, զի արեգակը որպես երկնային մարմին․․․ բարոյական հատկանիշներով ամենևին օժված չէ։ Քրիստոս Աստված Սեր է, «Սերը, որ
ՄԻՄՈԶԱ ԱՄԱՉԿՈՏ բույսը շատ լուսասեր է և չի վախենում ուղիղ ճառագայթներից։ Հարկ է նշել, որ mimosa pudica-ն պետք է պահել փոքր երեխաների համար անհասանելի բարձրության վրա։ Այն, որ ծաղիկը ծալում է իր տերևները՝ ի պատասխան ցանկացած հպման, նրանց կողմից կարող է ընկալվել
Մի քանի օր իրար հետևից՝ անընդմեջ… չլուսացավ։ Սկզբում կարծեցինք, թե դա զանգվածային հիպնոսի պես մի բան է։ Էն ֆիլմը մտքներս եկավ՝ տեսած կլինեք՝ «Մելանխոլիա» վերնագրով մի ֆիլմ կա։ Էդ ֆիլմում մարդիկ սկզբում չեն հասկանում՝ ինչ է կատարվում, հետո երկնքում հայտնված մի նոր մոլորակի
Զբոսայգում նստած, նայում եմ մի մրջյունի, որ չափերով իրենից մի քանի անգամ մեծ մի ծղոտի կտոր է քարշ տալիս դեպի իր բույնը ( ընտանիքի կերակրող հայր է երևի․․․ )։ Զգացվում է չարչարանքը, եթե իր պես փոքր ու իր մոտերքում լինեի՝ քրտինքի
Հին աշխարհքը ամեն օրՀազար մարդ է մըտնում նոր,Հազար տարվան փորձն ու գործԸսկըսվում է ամեն օր։ Հ․ ԹՈՒՄԱՆՅԱՆ Թումանյանն այստեղ արդյո՞ք նկատի ունի մարդկության գոյության, վերարտադրության սիզիփոսյան անիմաստությունը, նրա քառյակի բովանդակությունը հեգնական կամ հոռետեսակա՞ն է․․․ Մարդ անհատը ծնվում, աշխարհ է գալիս, ապրում
Ալեքսանդր Մակեդոնացին հեռվից հանդիմանեց իր ուսուցչին՝ Արիստոտելին, թե ինչու՞ ես աստվածային գիտելիքները, որ ընտրյալների համար են, լցնում ում առաջ ասես։ Ավետարանը գրեթե նույն բանն է ասում ՝ մարգարիտներդ խոզերի առաջ մի՛ լցրու։ Գուտենբերգին էլ չխնայեցին՝ այն բանի համար, որ տպագրության գյուտն անելով Սրբազան
Պոեզիայի աստվածուհին այս մանվածապատ աշխարհում ընթանում է որոնումների վայրիվերո արահետներով, աչքերը կապված՝ Թեմիսի պես, ձևի արդարություն որոնելո՞վ ․․․ — ի՞նչ է փնտրում՝ մի հարցնող լինի․․․ Ինքը՝ պոեզիան ճանաչողության տեսա՞կ է։ Ոչ, ամենևին, դրա համար գիտություններ կան։ Պոեզիան մարդկային հոգու արձագանքն է հենց իրեն՝
