Հոկտեմբերի 12-ին՝ ժամը 20։00-ին, Ֆրանսիայից Հայաստան ժամանեց բժիշկների խումբը: Բժիշկների մարդասիրական այս այցը նախաձեռնել է սիրտ-անոթային վիրաբույժ Լևոն Խաչատրյանը՝ ՀՀ Կառավարության աջակցությամբ, «Աննա Կարոլինա» և «Շահբազյան» հոլդինգների ֆինանսավորմամբ: Բժիշկների պատվիրակության խմբում են սիրտ-անոթային վիրաբույժ Լևոն Խաչատրյանը, վիրաբույժ Ան Մարի Բերժեն, ռեկոնստրուկտիվ վիրաբույժ Պատրիկ Կնիպերը, վիրաբույժ-վնասվածքաբան Պիեր Ժիրարը,
…Եվ որքա՜ն արշալույսներ կան, Որ տակավին չեն բացված… Գաղափարական ներկան Նայում եմ հեռուն՝ դեպի վեր ձգվող լեռները, դեպի երկնակամարում փռված պայծառ արևը, դեպի ապագան… Կապուտաչյա Սևանը ևս մի առավոտ է դիմավորում, և այդ պայծառ առավոտն իր հետ բերում է մեր հույսերը, կյանքը, նոր
Ardi.am-ի հյուրը Վիքիպեդիայի խմբագիր, Վիքիմեդիա Հայաստան գիտակրթական կազմակերպության և Վիքիմեդիա Շվեյցարիա ասոցիացիայի անդամ Արմինե Աղայանն է։ — Վիքիպեդիայում զետեղված նյութերը, տեղեկությունները որքանո՞վ են հավաստի։ Մանավանդ որ նյութերը ենթակա են փոփոխման, խմբագրման։ — Վիքիպեդիայում տեղ գտած ցանկացած տեղեկություն պետք է լինի հավաստի և ստուգելի։
‹‹Էրեբունի›› պատմահնագիտական արգելոց թանգարանը համալրվում է դրամներով։ Մեծ թվով մարդիկ են արձագանքել «Նվիրիր դրամ ‹‹Էրեբունի›› թանգարանին և նպաստիր մեր դրամների ցուցադրության ստեղծմանը» կոչ-նախաձեռնությանը։ Արգելոց թանգարանի տնօրեն, հնագետ Միքայել Բադալյանը մեզ հետ զրույցում ասաց, որ շուրջ 220 դրամ է հավաքվել, և դեռ շարունակվում է
Մարտիրոս Ոբնի (Ոբնեցու) «Յուղաներկ արևի ջերմությունը» անտիպ գրքից Կերպարվեստի պատմությունն ուսումնասիրելիս կարելի է տեսնել, թե գեղանկարիչը որտեղից է սկիզբ առնում, որ դպրոցին է պատկանում, որ գեղանկարչին է աշակերտել կամ որ գեղագիտական հայացքներին հարել։ Սա օրինաչափ երևույթ է և առկա է արվեստի նաև մյուս ճյուղերում։
«Հին Երևանում Հին Երևանից բան չի մնացել» արտահայտությունը հաճախ ենք լսում։ Երևանը կորցրել է դեմքը, կոլորիտը, գույնն ու հատկապես՝ վարդագույնը, պատմամշակութային արժեքները ոչնչացվել են, ձևախեղվել և այլն։ Հինը կորցնում ենք, նորն էլ առանձնապես նկատելի չէ։ Քաղաքաշինությունը զարգանում է դանդաղ տեմպերով։ Մեր քաղաքում շարունակում
Սկիզբը՝ այստեղ 20. 1959 թվին Երվանդ Քոչարի արած «Սասունցի Դավիթ» քանդակը (ճարտարապետ` Մ. Մազմանյան) զարդարեց Երևանի կայարանամերձ հրապարակը` դառնալով անվիճելիորեն ամենասիրելի ժողովրդական կերպարը: Հիրավի՛, գրական կերպարն ստացավ համարժեք քանդակագործական խորհուրդ: Ազգային ինքնագիտակցության վերելքի շրջանում Քոչարը գտավ էպիկական հերոսի բնավորության կարևոր գծերը. նրա վճռորոշ
Սկիզբը՝ այստեղ 11. Ուշադրություն դարձնենք Երվանդ Քոչարին ուղղված Լեոնս Ռոզենբերգի նամակին, որում խոսվում է փարիզյան արտշուկայում շարունակվող ճգնաժամի մասին, ինչից, հավանաբար, դժգոհում էր Քոչարը: Նամակը հայ նկարչին ուղարկվել է 1930 թվականին: Նկատենք, թե ինչպիսի անուների վրա է հենվում հանրահայտ մեկենասն ու հավաքորդը. «…Հիշո՞ւմ
