Սկիզբը՝ այստեղ 20. 1959 թվին Երվանդ Քոչարի արած «Սասունցի Դավիթ» քանդակը (ճարտարապետ` Մ. Մազմանյան) զարդարեց Երևանի կայարանամերձ հրապարակը` դառնալով անվիճելիորեն ամենասիրելի ժողովրդական կերպարը: Հիրավի՛, գրական կերպարն ստացավ համարժեք քանդակագործական խորհուրդ: Ազգային ինքնագիտակցության վերելքի շրջանում Քոչարը գտավ էպիկական հերոսի բնավորության կարևոր գծերը. նրա վճռորոշ
Սկիզբը՝ այստեղ 11. Ուշադրություն դարձնենք Երվանդ Քոչարին ուղղված Լեոնս Ռոզենբերգի նամակին, որում խոսվում է փարիզյան արտշուկայում շարունակվող ճգնաժամի մասին, ինչից, հավանաբար, դժգոհում էր Քոչարը: Նամակը հայ նկարչին ուղարկվել է 1930 թվականին: Նկատենք, թե ինչպիսի անուների վրա է հենվում հանրահայտ մեկենասն ու հավաքորդը. «…Հիշո՞ւմ
Մոլեգնող համավարակն աշխարհում առկա սոցիալ-տնտեսական մոդելի անկատարությունը պատին է դեմ տվել: Պարզվում է՝ նրա մեխանիզմները ի վիճակի չեն գլոբալ ճգնաժամեր կանխատեսել, առավելևս՝ հաղթահարել դրանք: Փորձագետները ենթադրում են, որ արհեստական բանականությունը կարող է և պետք է դառնա մարդկության օգնական, որպեսզի կանխի նման կործանարար իրավիճակները,
Սկիզբը՝ այստեղ 6. Երիտասարդ նկարիչն արագ վերաճեց իսկական խոշոր վարպետի եվրոպական գեղանկարչության մեջ: Ճանաչման մետաֆիզիկական աշխարհի որոնման քոչարյան հզոր վեկտորը, մարդու և տարածության ուսումնասիրման (ներառյալ` ֆիզիկական, հոգևոր, հոգեբանական) նրա խորհրդանիշերի զուգորդական շարքն արդեն հետաքրքրում էին շատ ընկեր-նկարիչների: Գեղանկարիչներն օգնում էին միմյանց. այս անկաշկանդ
Զահա Հադիդ: Հանճարեղ ճարտարապետ, առաջին կինը, որը ստացել է Պրիցկերի ճարտարապետական մրցանակը։ Ճարտարապետական աշխարհում այն համարժեք է Նոբելյան մրցանակին: Զահան այն ստացել է Սանկտ Պետերբուրգում։ The Guardian—ի հեղինակները նրան անվանել են «Կորի թագուհի», որն ազատել է ճարտարապետական երկրաչափությունն ու նրան նոր արտահայտչություն հաղորդել։
Ռուբեն Անգալադյանի «Երվանդ Քոչար. Համակ խոնարհում» էսսեն կներկայացնենք ամբողջությամբ՝ հաշվի առնելով, որ տարին հոբելյանական է անվանի քանդակագործի՝ Երվանդ Քոչարի համար: Ardi.am 1. Նրա ոչ խոշոր մարմինը ֆրանսիական մայրաքաղաքի անցորդների խտության մեջ լարված է, ինչպես թռչնի թևը: Աչքերը լի են թախծով ու հեգնանքով: Նա
Մարտիրոս Ոբնեցու «Յուղաներկ արևի ջերմությունը» անտիպ գրքից **** Վաղ միջնադարյան կերպարվեստում որմնանկարչության զարգացումը մեր կարծիքով պետք չէ կապել ժանրի ունեցած առանձնահատկության կամ վրձնելու տեխնիկայի հետ: Բանն այն է, որ ամենուր կառուցվող եկեղեցիների, վանքերի առկայությունը դեռևս չէր նշանակում, որ հասարակության հոգևոր կյանքում վանականությունը արդեն
Ardi.am-ը ներկայացնում է Կաբալայի միջազգային ակադեմիայի հիմնադիր, դոկտոր Միխայել Լայտմանի այլընտրանքային հայացքը կորոնավիրուսի համավարակին: Գիտնականի մտքերից արված այս ծաղկաքաղը, կարծում ենք, կօգնի ոչ միայն կարճել ինքնամեկուսացման ժամերը, այլև անել համապատասխան եզրահանգումներ: Մարդն ստեղծված չէ վազքի համար, նա պիտի նստի: Ինչպիսի՞ն կարող էր լինել
