Արցախյան առաջին պատերազմի հաղթական ղողանջները չեն մարել այդ ժամանակն ապրածների, առավել ևս՝ այն կերտածների հոգիներում: Այսօրվա անհույս ու անկյանք թվացող իրականության դառնությունը հաղթահարելու մի տարբերակ է այդ հաղթանակի պատմության վերապրեցումը և իրական-լուսավոր դիպվածներին անդրադարձը: Բազմիցս խոսվել է այն մասին, թե մեր հերոսամարտը չունեցավ
«Ծովը միշտ զարմացնում է: Մարդիկ հիանում են ծովի անեզրությամբ, գույնով, լայնությամբ, հավերժությամբ, ալիքների մոլեգին ուծով: Իսկ ինձ ծովը զարմացնում է իր մաքրությամբ: Ծովը կեղտոտում են, բայց այն մնում է մաքուր: Այն մնում է թափանցիկ ու կապույտ… Ինձ զարմացնում է ծովի մաքրությունը… մարդի՛կ, թող
Հրաչյա Սարիբեկյանի «Ապուշների ուղևորությունը» վեպը լույս է տեսել 2015 թվականին: Սարիբեկյանն այն կոչել է երկաթուղային վեպ: «Ապուշների ուղևորությունը» վեպը բաղկացած է 9 մասից: Յուրաքանչյուր մասն ունի բնաբան՝ վերցված համաշխարհային գրականության տարբեր ստեղծագործություններից, որոնք ունեն մեկ ընդհանրություն՝ բոլորը, այս կամ այն կերպ, առնչվում են
«Ղիշա» հրատարակչությունը հրատարակության է պատրաստել Վովա Արզումանյանի «Ճաքած պատերի լուսանցքից» ժողովածուն, որը հեղինակի հինգերորդ գիրքն է: Այս գրքում զետեղված է հեղինակի արձակ և չափածո այն ստեղծագործությունները, որտեղ ամփոփված է մարդու մենավոր զրույցը ծեր ու անգույն պատերազմի անսովոր լռության, հայրենիքի, բնության ու սիրո հետ:
Հաղորդակցություն շարքից ԱԿՆԹԱՐԹ ԱՌԱՋԻՆ ՆԿԱՐ ԱՌԱՋԻՆ — ԽԵԼԱԳԱՐ ԱԼԻՔԸ Ծովի ալիքը զրնգուն-փռթկալով էր ծիծաղում քամու շոյանքներից: Խայտում էր թևերին, գրկում էր վիզն ու նեղացած ձևանալով` բաց թողնում: Խորամանկ ժպտում էր, հետո նորից վզից կախվելով՝ խնդմնդում ու համբուրում: Արդեն քանի՞
Փոքրիկն ափերով ամուր փակել է ականջները։ — Ստիպեց մեզ երթուղայինից իջնել, որ մետրոյով գնանք տուն։ Ասեց՝ մա՛մ, երազանքս է մետրո նստել։ Էնքան դժվար օրեր տեսան մեր երեխեքը, գոնե մի բանով ուրախանան,- մայրը շոյում է կուչ եկած որդու թավ մազերը,- ոնց որ վախենու՞մ ես,
«Չմոռանաս մանուշակի թառանչը» լինելու է Գեղեցիկ Մարգարյանի հինգերորդ ժողովածուն: Նրա գիրը ինքնաորոնումի, ինքնաճանաչումի մի գունեղ, հյութեղ տարածություն է, որում ընթերցողն ինքն էլ գտնում է սեփական եսը, իր ներանձնական միջավայրը: Իսկ այս ժողովածուի բնութագիրը հենց Մարգարյանն է բանաձևել՝ «ինքնա-կենսա-գրության փաստագեղարվեստական փորձ»: Գ. Մարգարյանն այս
Հաղորդակցություններ շարքից Նստեցի գրամեքենայի դիմաց ու տեսա, որ բան չունեմ աշխարհին ասելու: Ոչինչ չունեմ դատարկ թուղթը լցնելու համար՝ ոչ մի միտք, նախադասություն, խոսք, որը քիչ թե շատ իմաստ ունենա: Նույնիսկ որևէ հա՛րց չունեմ աշխարհին: «Շատ եմ հոգնած»՝ ասացի ինձ ու աշխարհին: «Ինչքան
