«Կոշկավաճառը». Ձեզ հիշում են ձեր խախտած կանոնների շնորհիվ

«Նյու Յորք Թայմս»-ի «Կոշկավաճառը» բեսթսելերը ներկայացնում է «Նայք» ընկերության հիմնադրի անցած ուղին: «Նայք»-ն ամենաճանաչված համաշխարհային բրենդն է: Հիմնադիր Ֆիլ Նայթն աշխարհի ամենահարուստ մարդկանցից է, երիտասարդ տարիքում չէր կարող անգամ իրեն թույլ տալ «Ադիդաս» գնել: Կես դար առաջ Նայթը 50 դոլար է վերցնում հորից

Ալիս Հովհաննիսյան, Բոլորը իրականություն է. հորինվածքը քիչ է այստեղ-4

Սկիզբն՝ այստեղ Արթուրը Վլադիմիրից, Մարիամը Երևանից վերջապես գտել էին Արցախում իրենց ապրելու վայրը: Ինչպես որ պայմանավորվել էին գյուղապետի հետ, իրենց տուն ու հողամաս էր սպասում այնտեղ: Գյուղում դպրոց, շրջապատում անտառածածկ, օվկիանոսի ալիքների պես ծփացող սարեր…Նախատեսում էին մի առողջ հորթ գնել:  Տատը որոշել էր

Ալիս Հովհաննիսյան, Բոլորը իրականություն է. հորինվածքը քիչ է այստեղ-3

Սկիզբը՝ այստեղ  Իհարկե, Մարիամը ծպտուն իսկ չի հանի իր հայտնաբերածի մասին: Ու հաջողվում է: Բայց նրա բերանից ինքնաբերաբար դուրս թռավ հարցը.  — Ո՞ւր գնաց:     Եղիսաբեթը արցունքների միջից ներողամտաբար ժպտաց. -Այն աշխարհ: Ես նրան ինչքան ասես կխնամեի, սիրով, եթե նույնիսկ անդամալույծ լիներ, բայց

Վերջին խոսքը Բարձրյալինն է

                    Մենք զրույցի ենք հրավիրել գրող, հրապարակախոս Նանեին: Թեմաները բազմազան են, իսկ հարցերը ծագում են նրա ստեղծագործություններից, որոնք տեղ են գտել նորատիպ «Վերջին երանին» ժողովածուում: -Նանե՛, Ձեր վերջին ժողովածուում ամփոփված են գեղարվեստական գործեր, էսսեներ, հրապարակախոսական երկեր: Բոլորում էլ ակնհայտ է անանձնական մտահոգությունների, լուսավորի

Մարինա Սոլոյան, Դղյակից հեռու

Դղյակի այս պատուհանից երևում է աշխարհի այն միակ տխուր ճանապարհը, որով հեռացար դու: Երբ դու լքեցիր մեր Հյուսիսը, ես սկսեցի զգալ հյուսիսային սառը քամին, որը քնքշորեն օրորում էր երկնքի հետ համբուրվող սլացիկ ծառերի տերևները՝ աշնան տենդագին դողից մեռնող: Արևը լեռներից թափ էր տալիս

Արամ Ալավերդյան, Մեղանչումի ժպիտ

…Իսկ հիմա, ուշադրություն. Կիևյանից իրեն նետելու գնացող աղջկա hետևից եմ ուզում հասնել, ասել. -Քո՛ւյր իմ, արի ծանոթանանք, անունս Արամ է: Մի րոպե, ներեցեք հանդգնությունս, ուզում եմ Ձեզ հետ ծանոթանալ, սպասե՛ք, բան եմ ասում Ձեզ, շատ կարևոր բան, հավատացեք: Սպասեք ասեմ՝ էլի ի՜նչ կանեք-կանեք:

Ալիս Հովհաննիսյան, Բոլորը իրականություն է. հորինվածքը քիչ է այստեղ-2

Սկիզբը՝ այստեղ Երբ արդեն գնում էր տատը, հանդիսավորությամբ սեղանին դրեց 10000 դրամ: Խունկն ու մոմերը, ուրեմն, խորհրդանիշեր էին, իսկ սա արդեն «բնակարանամուտի» նյութեղեն նվեր է: Նրա գոհունակ տեսքը վաստակածի, իր արժեքն իմացողի գիտակցությամբ ճառագող սալոնային մադամ կարող էր ներկայացնել, մանավանդ՝ թոռանն այցելելուց առաջ

Ալիս Հովհաննիսյան, Բոլորը իրականություն է. հորինվածքը քիչ է այստեղ

Ասում է. «Տա՛տ, հիմա արդեն տուն ունեմ, կարող ես շուտ-շուտ հյուր գալ ինձ»: Ասում է. «Եթե էս վարձով խորդանոցը կամրջի տակ ձրի մնալու համեմատությամբ տուն է կոչվում, ուրեմն, հա, դու տուն ունես»: Ասում է. «Տա՛տ, գոնե էս տեղից էն տեղը չեմ թափառում երեխեքիս