Սկիզբն այստեղ Մաս 6 Թելեթրիփում երկու պուրակ կա՝ հաստաբուն ծառերի և փոքր բուն ունեցողների: Փոքր բնով ծառերի պուրակը Նրբիրանների է կոչվում, հաստաբուն ծառերինը՝ Գիրուկների պուրակ: Գիրուկների ծառերը տնկած օրից հաստ բնով են, Նրբիրանների ծառերի բները միշտ բարակ են մնում: Տարբեր ծառեր են: Կան
Սկզբում որոշեցինք հանդիպման վայրը: Թումոյի այգի: Հետո` հանդիպման նպատակը: Զրույց գրողի հետ: Մինչ զրույցի թեման ընտրելը` որոշեցինք սուրճի տեսակը: Մոտակա առևտրային տաղավարում մի ժպտերես աղջնակ սուրճ պատրաստեց մեզ համար: Դավիթը հետաքրքվեց՝ ի՞նչն է նրան անհանգստացնում մեր քաղաքում, ինչի՞ մասին կուզեր բարձրաձայնել: Դժգոհեց քաղաքային
Մի հեռու երկրում երեք եղբայր էին ապրում: Ծնողների մահից հետո նրանց կյանքը շատ դժվար էր: Մի օր որոշեցին գնալ մի հեռու գյուղում ապրող Իմաստունի մոտ և խորհուրդ հարցնել: Ծերունուն գտան գյուղի ծայրում՝ ամայի մի տեղում նստած ու աչքերը երկնքին հառած: -Ի՞նչ անենք, պապիկ,-
Աղջիկը զգաց, որ ոտքերը ցրտից քարացել են, ու մտավ խանութ: Միշտ նույնն է` ակամա գալիս է ժամանակին` առաջինը, ու սպասում, սպասում… Խանութում տաք էր, բայց մթերքների խառնամբոխ հոտը նրան դարձյալ ուղղորդեց դեպի դուռը: Հանկարծ մի զրնգուն մանկական ձայն վայրկենաբար զտեց ծանր օդը.
Սկիզբն այստեղ Մաս 4 Մեր պարտեզ առաջինը եկավ պապս: Եկավ, ուղիղ իգուանայով նկարված աթոռին լոշտակը վայր գցեց: «Լոշտակը վայր գցել» արտահայտությունը պապիս ականջների կամ ինչ-որ անկապ մի նապաստակի հետ կապ չունի: Լոշտակ մենք ասում ենք չստերին, «լոշտակ վայր գցել» նշանակում է հարմար տեղավորվել:
Ալիս Հովհաննիսյանն օրեր առաջ է վերադարձել Կիլիկյան Հայաստան կատարած ճամփորդությունից՝ իր մեջ ամբարած դեռ չտարորոշված տպավորություններ ու հույզեր: Մենք փորձել ենք երևակել նրա տեսած-ապրածի հպանցիկ ուրվագիծը: -Տիկի՛ն Ալիս, ի՞նչն էր Ձեզ տարել Կիլիկյան Հայաստան և ի՞նչ գտաք մեր պատմական բնօրրանում: -Միշտ ձգձգում էի
Մայր Դու հորինել ես ինձ, երբ Տերը փսփսացել է ականջիդ, որ պիտի գամ, Ու ծաղկել են նռնենիներն, ու սիրենները ծաղկաթափվել արյան մեջ, գիշերները բուրել է երկինքը լուսնի լոտոսով։ Գիտեն հեռուներից եկած իմ աշխարհը Տերը և դու, և ոչ մի, ոչ մի սեր, հարդագողի
Շուտով ընթերցողին կհրամցվի Վահագն Գրիգորյանի «Պողոս-Պետրոս» վերնագիրը կրող նոր վեպը՝ «Անտարես» հրատարակչատան կողմից: Վեպն աղերսներ ունի Թումանյանի հեքիաթի հետ և սկսվում է թումանյանական բնաբանով. «-Պողո՛ս, գտա՞ր:-Չէ՛:-Պետրո՛ս, գտա՞ր:-Չէ՛»:Հեղինակը դիտարկել է մեր ազգի վերջին 200 տարվա պատմությունը՝ սկսած Ռուսաստանի՝ Հարավային Կովկաս, այդ թվում՝ Արևելյան Հայաստան
