«Թելեթրիփի» մասին «Թելեթրիփը» համատեղ երևակայության և շնորհի արդյունք է: Այն ստեղծում են Լիլիթ Հակոբյանը և նրա երկու մանկահասակ դուստրերը՝ իննամյա Էլզա Պետրոսյանն ու տասնմեկամյա Մայա Պետրոսյանը: Գաղափարը Էլզայինն է, նկարչական ձևավորումը՝ Մայայինը, գիրը՝ Լիլիթինը, որն ապրում է իր մանկության (գուցեև՝ երբեք չընդհատված մանկության)
Հենց կասկածեցիր, այլևս չես կարող թռչել: Թռչունները, ի տարբերություն մարդկանց,կարող են թռչել, որովհետև ամբողջ սրտով հավատում են… Հավատալ՝ նշանակում է թևեր ունենալ… Փիթր Փեն Ջեյմս Մեթյու Բարրի Թե երկնքում սավառնող հազարավոր թռչուններից քանիսն են չվում ու քանիսն են վերադառնում, երբեք չես էլ հաշվում։ Ո՞ր մեկը
Մերոնք չեն սիրում իրար ասել. «Ես քեզ սիրում եմ»: Մերոնց ամեն մի քայլի մեջ սիրո մեղեդի կա: Մենք՝ Ավոն, Էլիզը ու ես, մի փոքր մեծացել ենք, մի քիչ փոխվել է մեր տան տեսքը, բայց տատիս բնավորությունը անդավաճան է իրեն, էլ ոչինչ չի փոխվել,
Օտարերկրացին տաքսու վարորդին վճարելուց հետո էլ դեռ փորձում էր նրա հետ հաղորդակցվել` հիմա արդեն առանց թարգմանչի օգնության: Ժպիտով, ձեռքսեղմումով և միմյանց անհասկանալի բառերի միջոցով երկու տարբեր աշխարհների պատկանող մարդիկ միմյանց հաջողություն էին մաղթում: Ճամփորդության ընթացքում մի քանի անգամ առիթ էր եղել օգտվելու այդ
******* Շրջվեցի, նայեցի՝ Կյանք չկար՝ Ո՛չ մոտիկ, ո՛չ հեռու վայրերում. Ամենուր մեր սերն է բացակա, Ամենուր լույսը չի երևում։ Չստացված էսքիզներ, Գորշ նկար, Զղջումի հայացքը՝ վերևում, Նա գիտեր՝ Մեր ներսում էլ չկա, Նա տեսավ՝ Մարդը չի երևում։ ******* Դու թաքնվեցիր, Տարիներն անցան, Երջանկությունից
******* Հորս աչքերով ու մորս սրտով Հանդիպեցի քեզ: Գորովացավ խանդաղատանքով մոտեցա Ու հիվանդագին խանդով գրկեցի… Սիրառատ օրերիս խենթությամբ, Կորստյան ահիս տառապանքով Սեղմեցի քեզ կրծքիս… Համոզիչ չթվալու չափ անկեղծությամբ Հետևիցդ եկա… Սահմանիցդ դուրս Շնչահեղձ եղա. Լոկ քո սեմից ներս Սիրտս տեղն ընկավ… Նվիրումներիս հանգույն
