Ջոնի Պետրոսյան․ Միջտեսակային լակրիմոզա

Ցանկացած պատմություն ճամփորդության մասին է, անկախ նրանից՝ այն պատմվում է որպես վեպ, հեքիաթ, նկար, երգ, երազ, թե երազանք։ Կարևոր է նաև, որ ոչ մի պատմություն չի մնում չպատմված, քանի որ ճամփորդն այն պատմում է առնվազն ինքն իրեն՝ ներքին երկխոսության ժամանակ։ Ասում են՝ ոմանք

Գրողի ճանաչվածության և գնահատվածության հարցեր

    Գերմանացի մեծ մտածող, կրոնական բանաստեղծ Անգելուս Սիլեզիուսը մոտավորապես այսպես է ասում. «Այո, Դո՛ւ ես, Աստվա՛ծ, բայց եթե ես չլինեմ՝ Դու էլ չես լինի», այսինքն՝ Աստված Իր հավատացյալով միայն կեցցե։ Առաջին հայացքից տարօրինակ, վիճելի, գուցե ոմանց համար… անսուրբ գաղափար է, բայց եթե քննում ես

Դանիլ Խարմս․ պատվածքներ (4)

Թարգմանությունը՝ Գրիգոր Ֆերեշեթյանի Սկիզբը՝ այստեղ Նկարիչ Միքել Անժելոն նստում է աղյուսակույտի վրա և, գլուխը ձեռքերին հենելով, սկսում մտածել։  Ահա կողքով աքլոր է անցնում և իր կլոր ոսկեշող աչքերով նայում նկարիչ Միքել Անժելոյին։ Նայում և չի թարթում։  Այդժամ նկարիչ Միքել Անժելոն գլուխը բարձրացնում և

«Փաստի հայացքն անշրջելի է»

Սկիզբը՝ այստեղ Մենք շարունակում ենք զրույցը Մանասեի «Թևածող անթարգմանելին» գրքի շուրջ։ «Լուրջ մտածողները նախագծված տեղեկանքով չէ, որ կառուցում են իրենց աշխարհը» -Մանասե՛, Նիցշե-Դոստոևսկի-Բուլգակով-Բերդյաև․ այս մտածողների, նաև Ձեր հայացքը՝ ուղղված Աստծուն (ես անպայման գրում եմ մեծատառով), նախախնամությանը, մեղքին, հավատի և անհավատության պարադոքսներին հանգեցնո՞ւմ են

Վլադիմիր Նաբոկով․ Սարսափը

Ռուսերենից թարգմանեց Վարդան Ֆերեշեթյանը                                                                                            Ինձ հետ հետևյալն էր լինում՝ նստելով գրասեղանի մոտ գիշերվա առաջին մասը, երբ գիշերը դեռ ծանր լեռն ի վեր է գնում,- և արթնանալով աշխատանքից հենց այն պահին, երբ գիշերը հասել է բարձունքին և այ-այ կգահավիժի, կանցնի առ լուսածագի

«Փաստի  հայացքն անշրջելի է»

Բանաստեղծ Մանասեին ճանաչող ընթերցողը հանդիպում է փիլիսոփա-էսսեիստ Մանասեին «Թևածող անթարգմանելին» գրքում։ Համաշխարհային մշակույթի և գիտության հայտնիների երկերի, կյանքի պարագաների հենքով հյուսվում են գիտա-գեղարվեստական, վերլուծական էսսեներ, որոնք նոր շերտեր են բացում թե՛ տվյալ անհատի կամ նրա երկի, թե՛ իր՝ Մանասեի նկարագրում։ Մենք զրուցել ենք

Երբ արևն արդեն աստված չէր (ուղեգրություն)

Կարմիր ծովի լուրթ կապույտ ջրերը ողողում են Մսրա հինավուրց երկրի ափերն ու ալիքվելով բախվում զբոսանավի մետաղյա պատերին, որի երկրորդ հարկում իրենց հանգիստն  ու տրոպիկական մրգերն են վայելում մի խումբ զբոսաշրջիկներ՝ քրիստոնյա ու մուսուլման, պաղեստինցի ու ռուս, սև ու սպիտակ, մեր ու մանուկ, մարդ

Դանիլ Խարմս․ պատմվածքներ (3)

 Թարգմանությունը՝ Գրիգոր Ֆերեշեթյանի Սկիզբը՝ այստեղ Ծերուկի մահը Մի ծերուկի քթից փոքր գնդակ դուրս թռավ և ընկավ գետնին։ Ծերուկը կռացավբարձրացնելու այդ գնդակը, բայց այդժամ նրա աչքերից փոքր գավազան դուրս թռավ և նույնպես ընկավ գետնին։ Ծերուկը վախեցավ, և, չիմանալով ինչ անել, շրթունքները շարժեց։ Այդժամ ծերուկի