1․ Ի սկզբանե նա ցանկանում էր դառնալ պրոֆեսիոնալ բեյսբոլիստ։ Դպրոցական ընկերների շրջանակում Ալ Պաչինոն հայտնի էր որպես «Սոննի», և հասկանալի պատճառներով ուներ «Դերասան» մականունը։ Չնայած ստեղծագործական դաշտում ունեցած մեծ հավակնություններին՝ նա ի սկզբանե ցանկանում էր պրոֆեսիոնալ բեյսբոլիստ դառնալ։ 2․ Նրա երկու լավագույն ընկեր
Կարծում եմ վերջին օրերին ոչ միայն ինձ, այլ շատերին ցնցեց աննախադեպ համընթացությունը ՀՀ վարչապետի, Ադրբեջանի և «եղբայրական» Թուրքիայի պաշտոնական հայտարարությունների միջև: Իհարկե, միշտ էլ փաստերը կարելի է մեկնաբանել յուրովի, անվերջորեն մերկացնել թաքնված ենթատեքստերն ու ետնաբեմերը: Եվ կարծեմ՝ բազմամեկնաբանության հմուտ գործակալներն այսօր հրաշքներ են
Փետրվարի 27-ին Վանաձորի Հովհաննես Աբելյանի անվան պետական դրամատիկական թատրոնում տեղի ունեցավ Անտոն Չեխովի «Արջը» և «Առաջարկություն» վոդևիլների հիման վրա նկարահանված հեռուստաներկայացումը, որը հանդիսատեսին ներկայացվեց մեծ էկրանի տարբերակով։ Նկարահանումները տեղի են ունեցել Վանաձորում և Ձորագյուղում։ Ընդգրկված են թատրոնի երիտասարդ դերասաններից Արման Սաքանյանը, Մարիամ Ղևոնդյանը,
Երբ մուշտակը հագել, դուրս էր եկել քայլելու, ծառերի ճյուղերին ավարտվող հետկեսօրի թեթև, սադափե լույսն էր թրթռում՝ անհավասար, ճյուղավորվող երակներով: Ու անսպասելի էր կիսատ, պատռվող երկնագույնը ավելի բարձր՝ վերևում. գարնան հոտ էր գալիս: Մրգավաճառին վճարելիս ակամա ժպտացել էր: Ձուկ վաճառողի քրոջից հարցրել էր,
Վահագնի 13-րդ տարեդարձը սկսվեց աղետալի. բախում դպրոցում, հիմար իրավիճակ, Աստղիկը՝ իր երազանքների աղջիկը, նույնիսկ չի նայում իր կողմը, իսկ ծնողներն անընդհատ զբաղված են… Փոխարենը հենց այդ օրը Վահագնը պետք է օգներ կյանքի վերադառնալ մի վաղնջական, ոչ այնքան առասպելական մի էակի, որից նախ կսարսափեր,
(1925-2014, Իսպանիա) Իսպաներենից թարգմանությունը՝ Կառա Չոբանյանի Երբ գյուղ հասավ երթուղային ավտոբուսով, մութն ընկել էր արդեն: Ջրանցքի առվակը պսպղում էր, ասես մանր աստղափոշի ցանած լինեին վրան: Մերկ ու սև ծառերը ձգվում էին վեր՝ դեպի կապտամոխրագույն, թափանցիկ երկինքը: Ավտոբուսն ուղիղ Քաղաքացիական գվարդիայի զորանոցի դիմաց էր
Ardi.am-ը զրույցի է հրավիրել Գյումրու «Կումայրի» պատմամշակութային արգելոց-թանգարանի տնօրեն Ինգա Ավագյանին: — Տիկի՛ն Ավագյան, «Կումայրի» պատմամշակութային արգելոց-թանգարանի պատմությունն ինչպե՞ս կներկայացնեք: Ի՞նչ ցուցանմուշներ է այն ներառում, արդյոք մինչև հիմնական ցուցադրություն ունենալը դրանք բավարար պայմաններում էին պահպանվում: — «Կումայրի» պատմամշակութային արգելոց-թանգարանը ստեղծվել է 1980թ.՝ ՀԽՍՀ
Ալիկ Ասատրյան։ Նկարիչ։ Ծննդով՝ Մեղրիից։ Բնակավայրը՝ Հոլանդիա։ Զրույցը ardi.am-ի հետ՝ հեռավար։ -Ինչպե՞ս եք։ -Երկրիս պես։ -Զգացողությունը՝ հեռվից։ Պատերազմ, հետպատերազմական զարգացումներ, հասարակական տրամադրություններ… ազդակներն ինչպե՞ս են հասնում։ -93 թվականից, այսինքն՝ արդեն 27 տարի ես Հոլանդիայում եմ ապրում։ Ինքս պատերազմի տարիներին եղել եմ Հադրութում, Շուշիում։
