Վարդան Հակոբյան․Մողեսների արքան (վեպ)-8
Սկիզբը՝ այստեղ Գլուխ տասնութերորդ Տասնմեկ գլխանի վիշապը ոչ մի բավարարվածություն չզգաց մարշալ Մարշալի անէանալուց, ավելին, երկար ժամանակ թաքնված-կիսաքնած գլուխները սկսեցին տնքալ-տնքտնքալ ու վզները պտտելով՝ հարմարվել նոր վիճակին։ Առաջինը ընդարմացավ-խոսեց ցլի գլուխը. -Մի՞թե արդեն եկել է մեր ժամանաաա՜կը… -Դեռ ոչ, դեռ ոչ,-






