Իմ զրուցակիցը կոմպոզիտոր Վաչե Շարաֆյանն է: Մեր զրույցի կարևորագույն առանցքը նրա նոր գրած «Հին աստվածներ» բալետն է՝ ըստ Լևոն Շանթի համանուն թատերգության: -Պարո՛ն Շարաֆյան, դեռևս 1985-ին հաղթող եք ճանաչվել ԽՍՀՄ Համամիութենական կոմպոզիցիաների մրցույթում: Խորհրդային հանձնաժողովին ի՞նչն էր գրավել խիստ ինքնատիպության հետ մեկտեղ՝ ընդգծված
Սկիզբն այստեղ Մաս 4 Մեր պարտեզ առաջինը եկավ պապս: Եկավ, ուղիղ իգուանայով նկարված աթոռին լոշտակը վայր գցեց: «Լոշտակը վայր գցել» արտահայտությունը պապիս ականջների կամ ինչ-որ անկապ մի նապաստակի հետ կապ չունի: Լոշտակ մենք ասում ենք չստերին, «լոշտակ վայր գցել» նշանակում է հարմար տեղավորվել:
Լուսիկ Ագուլեցի-Lusik Aguleci թանգարանը և նրա տարածքում գործող Aguletsi Art Cafe-ն հայկական հարուստ ավանդույթների յուրատեսակ պատկերասահ են ներկայացնում իրենց կամարների ներքո հայտնված հայ և օտարազգի արվեստասերներին: Իր շքեղ հավաքածուի, գեղանկարչական ստեղծագործությունների, ամուսնու՝ Յուրի Սամվելյանի քանդակների, զավակների, թոռների, անգամ մանկահասակ ծոռների տարաժանր հորինվածքների համահավաք
Ալիս Հովհաննիսյանն օրեր առաջ է վերադարձել Կիլիկյան Հայաստան կատարած ճամփորդությունից՝ իր մեջ ամբարած դեռ չտարորոշված տպավորություններ ու հույզեր: Մենք փորձել ենք երևակել նրա տեսած-ապրածի հպանցիկ ուրվագիծը: -Տիկի՛ն Ալիս, ի՞նչն էր Ձեզ տարել Կիլիկյան Հայաստան և ի՞նչ գտաք մեր պատմական բնօրրանում: -Միշտ ձգձգում էի
Գեղարքունիքի մարզի Մարտունու տարածաշրջանի Ծովինար և Արծվանիստ գյուղերի միջև գտնվող Օձաբերդ հնավայրում պեղումները վերսկսել են: ardi.am-ի հետ զրուցում Օձաբերդի հնագիտական արշավախմբի ղեկավար, հնագետ Միքայել Բադալյանը նշեց, որ աշխատում են ամրոցի արևելյան հատվածում, որտեղ կա կիսակիկլոպյան շարով, երեք մետր հաստությամբ պատերով կառույց: Արշավախմբի գլխավոր
Ներածական խոսք Մահկանացու եմ ես և գիտեմ, որ ծնվել եմ մեկ օրով։ Բայց երբ հաճույքով հետևում եմ աստղերիհոծ բազմության շրջանաձև ընթացքին,ոտքերս դադարում են երկրին դիպչելուց։Պտղոմեոս, Ք. Ա. 150թ. Չնայած այն հանգամանքին, որ առաջին հայացքից աստղագիտությունն ու պոեզիան պրակտիկորեն երկու տարբեր ոլորտներ են, բանաստեղծների ու
Մայր Դու հորինել ես ինձ, երբ Տերը փսփսացել է ականջիդ, որ պիտի գամ, Ու ծաղկել են նռնենիներն, ու սիրենները ծաղկաթափվել արյան մեջ, գիշերները բուրել է երկինքը լուսնի լոտոսով։ Գիտեն հեռուներից եկած իմ աշխարհը Տերը և դու, և ոչ մի, ոչ մի սեր, հարդագողի
«…ու եթե աշխարհն իր համար մի նոր Աստվածաշունչ գրելու լիներ՝ հայերեն կգրեր»:[1]Վիլյամ Սարոյան Սարոյանագետներին հայտնի չէ, թե հատկապես ո՞ր թվականից է Սարոյանը հայերի մասին պատմելու համար դիմել թատրոնին, սակայն հայկականությանն առնչվող թեման առկա է նրա առաջին իսկ գործերից: 1940-ին լույս տեսած երկրորդ՝ «Իմ
