Տիկնիկը միջնորդ է հեքիաթի ու մարդու միջև

Նկարիչ, տիկնիկագործ Արմեն Հովհաննիսյանն ապրում և ստեղծագործում է Վրաստանում։ Նրա կերպարային տիկնիկները հետաքրքիր ու յուրօրինակ աշխարհ են` լի ամենատարբեր գույներով։ Արմեն Հովհաննիսյանի հեքիաթային ներկայացումներն այնքան են գրավել հանդիսատեսին, որ նրան հեքիաթասաց են անվանում։ Ազգությամբ հայ տիկնիկագործի կերպարներին ծանոթ են ինչպես Վրաստանում, այնպես էլ

Ժամանակի հարահոս գետը                                  

Վահագն Գրիգորյանի «Ժամանակի գետը» վեպը գրվել է 2005-2008 թթ., սակայն տարիներն ի զորու չեն, ցավոք, ներազդել այս երկում բարձրացված տագնապալի խնդիրների կարևորության վրա և դարձնել դրանք ժամանակավրեպ: Այս վեպը պարզապես գեղարվեստական երկ չէ, այլ փաստերի ու փաստաթղթերի հենքով ստեղծված պատմական վավերագիր:   Վեպի

Վարդան Սմբատյան․ Վերջին ձյունը

Ձյունը փակեց ճանապարհը։ Բուքը խառնել էր պատկերների իրականությունը՝ սարքել կապտամոխրագույն անդուր մի վիտրաժ։ Մարդիկ վազվզում էին քամու, կատաղած բքի միջով, պստիկները սայթաքում էին, ընկնում- ելնում, ձյունը դանդաղ իջնում էր մեր կիսաքանդ փողոցում, լցվում էր ակնաբիբերիս մեջ։ Մեռելի պես անթարթ աչքերով մեկնվել էի փողոցում՝

Մեր թաղի կանաչ դրախտը

Արևածագը մեր թաղի բոլոր մարդկանց դուրս էր կանչում առավոտյան ժամը վեցին։ Դեղինն այնքան էր ջերմացնում տանիքների պոչից դուրս ցցված քիվերը, որ սկսում էր արևից պոկվել ու քսվել նաև մարդկանց ճակատներին, ձեռքդ բռնած քեզ հեքիաթի մեջ էր հասցնում, որտեղից միշտ կրակից շիկացած ալյուրի հոտ

Համայնական արտաքնոցների հմայքը

30-ականներին փայտաշեն դպրոցը միակ երևացող կառույցն էր գյուղի տափակ, հողածեփ կացարանների շարքում: Դպրոցի վարիչը գյուղացիների ահ ու սարսափն էր: Սուտ մատնությամբ ճակատագրեր կործանող այդ ճիվաղը դեռ մանկությունից էր հայտնի իր այլանդակությամբ: Բայց երբ սկսեց համագործակցել Ներքին գործերի սև ագռավների հետ ու «հայրենիքին մատուցած

Ապահարզան հայկական ձևով

(Երկու գործողությամբ մենախոսություն) Մաս առաջին. Տղամարդ Մերի՞… Ձայնդ խզված է, հո մրսած չե՞ս, այսօր ցուրտ է ու քամոտ… Փառք Աստծո… Այո, ես աստվածապաշտ եմ, ինչ է՝ նորությո՞ւն է քեզ համար, բա ինչո՞ւ եմ Մարիամ Աստվածածնի նկարը մեր ննջարանում կախել, ուրեմն հավատում եմ։ Դու

Ներշնչանքի գույներ. Միսակ Հարթենյան

Ardi.am-ը զրուցել է գեղանկարիչ Միսակ Հարթենյանի հետ: -Միսա՛կ, չնայած երիտասարդ տարիքին՝ բազմաթիվ անհատական ցուցահանդեսներ եք ունեցել: Ի՞նչ են տալիս ցուցահանդեսները Ձեզ, նկարչին՝ առհասարակ: -Ճիշտ եք նկատել: Ես արդեն 14-15 անհատական ցուցահանդեսներ եմ ունեցել: Մասնակցել եմ նաև խմբակային ցուցահանդեսների՝ թե՛ Հայաստանում, թե՛ արտերկրում: Ցանկություն

«Զանգակ»․ գրքեր, որ շուտով լույս են տեսնելու

Ardi.am-ը ներկայացնում է «Զանգակ» հրատարակչության առաջիկայում տպագրվելիք գրքերից։ Աննա Գավալդայի «Պարզապես միասին» վեպի գործողությունները տեղի են ունենում Փարիզում։ Հերոսները միայնակ, իրենց տեղը չգտած, բայց, միևնույն ժամանակ, տաղանդավոր երիտասարդներ են, որոնք, ճակատագրի բերումով հավաքվում են նույն հարկի տակ։ Այս գիրքը պատմում է բախումների, դժվարությունների,