Պէյրութ, 1982, Աշուն: Այդ օր եռուզեռի մէջ էին Զաւէն ու Սեդա Խտըշեանները, որոնք սովորութիւն ունէին տարին քանի մը անգամ լիբանանահայ արուեստագէտներ ու մտաւորականներ հրաւիրելու իրենց Պէլվիուի առանձնատունը, որ քաղաքացիական պատերազմի ընթացքին համեմատաբար աւելի ապահով վայր կը համարուէր: Վարուժան Խտըշեանի հետ ուշ հասանք: Ան
1910-1911 թթ. քսանմեկամյա Աննա Ախմատովան Փարիզում հանդիպում է Փարիզյան դպրոցի ամենամիայնակ և ինքնատիպ նկարչին՝ Ամադեո Մոդիլյանիին: 1958-1964 թթ. արդեն Խորհրդային Ռուսաստանում գրված և պարբերաբար լրամշակված այս տեքստը երիտասարդ արվեստագետի դիմանկարի մի փորձ է, բայց և անդառնալի բեկումների սպասումից պրկված, միաժամանակ այնքան ողբերգական
Ardi.am-ը բացառիկ իրավունքով ներկայացնում է հատված Էրիխ Մարիա Ռեմարկի «Վերադարձ» վեպից։ Գերմաներենից թարգմանել է Վանուհի Բաղմանյանը։ Մոտ օրերս «Էդիթ Պրինտ» հրատարակչության ռեմարկյան շարքը համալրած վեպը կլինի ընթերցողի սեղանին։ -Ուզում եմ նորից զինվոր դառնալ: Ամեն ինչ որոշված է: Առավոտյան մեկնում եմ: -Դու հասկանո՞ւմ ես,-
8-ում էի, երբ մեր զուգահեռ դասարանի աղջիկներից մեկին խելառի պես սիրում էի: Ու էնպես ստացվեց, որ սկզբից ես էի նրան սիրում, հետո՝ նա ինձ, հետո՝ միասին, բայց էդպես էլ միմյանց համ չզգացինք: Մոտ 7 տարի էր անցել էդ օրերից, երբ պատահաբար Մոնումենտում սեփական
Արև էր, բայց աշուն․․․Դ․ Սամվելյան Տատս կասեր՝ «Բոյին ու քաշին մի աշի, իմաստնությունը չափի»։ Գիրքդ չափերով փոքր էր, կազմ ու շապիկով դժվար էր ենթարկվում մատներիս, պատրվակ էր փնտրում ու օձի հնարամտությամբ սողոսկում ձեռքիցս։ Բայց․․․բռնում էի Իրեն, էջերից ներս խցկվում, անէանում շապիկին դաջված Ռոդենի
Հունվարի 9-ին կինոռեժիսոր Սերգեյ Փարաջանովը դարձավ 98 տարեկան։ Անհնար է բառերով նկարագրել այն սերը, որով նա զգում էր կյանքը, մարդկանց։ «Հմայիչ, բայց անտանելի»՝ այսպես էր նրան բնութագրում կինը՝ Սվետլանա Շչերբատյուկը։ Փարաջանովի տաղանդն ու բազմաշերտությունն անհերքելի են։ Պոետիկ ֆիլմերը, կոլաժները, ասամբլյաժները, խճանկարները, ինստալյացիաները և
Ardi.am-ի զրուցակիցը Հայաստանի պատմության թանգարանի զարգացման գծով փոխտնօրեն Արուսյակ Ղազարյանն է։ — Թանգարան այցելությունն ավելացե՞լ է, թե՞ պակասել, եթե համեմատենք վերջին տարիների հետ՝ մինչև 2020-ի համաճարակն ու պատերազմը։ — Ինչպես գիտեք, մեկ տարուց ավելի է, ինչ օդափոխության համակարգերի անցկացման պատճառով Հայաստանի պատմության թանգարանը
(27-րդ թողարկում) Տարբեր ոլորտների մասնագիտական խոսքում ամրացել են մի շարք օտար բառեր, որոնց հայերեն համարժեքները գուցե տեսել ենք բառարաններում, լսել ենք, գիտենք, սակայն չենք գործածում։ «Նիրհած» բառերը շունչ են առնում մեր խոսքում, լիարժեք կյանքով ապրում միայն այն ժամանակ, երբ շրջանառության մեջ են դրվում։
