44-օրյա գոյամարտից ու դրա դաժան հանգուցալուծումից հետո դժվար էր մտածել, թե հայը, հատկապես արցախցի հայը կարող է ոչ միայն ֆիզիկապես գոյատևել, այլև գտնել վերապրելու, իր կենսակերպը վերակառուցելու ստեղծագործ բանաձև: Հուսահատվելու, թևաթափ լինելու բոլոր հիմքերն ստեղծված էին մեզ համար, բայց… Շուշիի ցավագին կորուստը անկոտրում
Պատմամշակութային ժառանգություն և պատերազմ Ինչպես հայտնի է, 44-օրյա պատերազմի հետևանքով կորսվեցին հայ մշակույթի անքանակ արժեքներ, բայց և Աստծո կամոք, անհատ նվիրյալների ջանքերով փրկվեցին ոչ քչերը: Վերջիններիս թվում են Շուշիի գորգերի թանգարանի ցուցանմուշների մի մասը: Պատերազմի պարտադրած ֆորս-մաժորային իրավիճակը ստիպել է թանգարանի հիմնադիր Վարդան
«Ոչ մի քայլ հետ»,- սա էր Արցախյան երկրորդ պատերազմի անմահացած հերոս, փոխգնդապետ Դավիթ Նազարյանի վարած մարտի սկզբունքը։ Դավիթի, ում «կյանքը լեռներում էր, սիրտը՝ զինվորինը, հոգին՝ մայր հայրենիքինը»։ Դավիթ Նազարյանը ծնվել է 1985-ին, Երևանում։ 18 տարի ծառայել է ՀՀ զինված ուժերում։ 44-օրյա պատերազմի ժամանակ
Սեպտեմբերի 27-29-ը ՀՀ նկարիչների միությունում տեղի կունենա «1080 ԺԱՄ» խորագրով ֆոտոպատմության ցուցադրություն` նկարահանված 44-օրյա պատերազմի ընթացքում։ Այն արտացոլում է ճակատում անցկացրած ամեն մի օրը, մարտնչողների առօրյան, կենցաղը, ապրեցնելու ակնթարթները, կռվի խաղաղ կողմը:Ֆոտոպատմության հեղինակն է 44-օրյա պատերազմի մասնակից Միքայել Նազարենկոն, ով հենց իր պաշտպանական
Ջեմմա Սամսոնյան։ Նկարիչ-խեցեգործ։ Ավարտել է Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի պետական քոլեջը՝ ստանալով դիզայների որակավորում: Այնուհետև կրթությունը շարունակել է Երևանի գեղարվեստի պետական ակադեմիայի դեկորատիվ-կիրառական արվեստի բաժնում։ Աշխատել է Արմեն Աթանյանի արվեստանոցում, Հենրիկ Իգիթյանի անվան գեղագիտության ազգային կենտրոնում:2018-ի հոկտեմբերին ամուսնացել է և ամուսնու՝ Մեխակավանի զորամասի սպա Ռաֆայել Խալաֆյանցի
Միջնադարյան եվրոպական գեղանկարչությունը (առավելապես Վերածննդի ժամանակաշրջանի) թեմատիկ բազմազանության առումով բավականին աղքատ է։ Եվ դա օրինաչափ է, եթե հաշվի առնենք ինկվիզիցիայի գոյությունն ու պահանջները, նաև այն, որ հիշյալ ժամանակաշրջանի գրեթե բոլոր գեղանկարիչների ներշնչանքի հիմնական աղբյուրը եղել է Աստվածաշունչը․ առավելապես Նոր կտակարանը՝ իր ճանաչողական, բարոյախրատական
ՀՀ ԿԳՄՍ նախարարության աջակցությամբ Ստեփանակերտի Վահրամ Փափազյանի անվան դրամատիկական թատրոնը Նարինե Աբգարյանի «Երկնքից երեք խնձոր ընկավ» վեպի հիման վրա ստեղծված համանուն ներկայացմամբ հյուրախաղերով հանդես կգա Երևանում, Արարատի, Կոտայքի, Շիրակի և Լոռու մարզերում: Հյուրախաղերի կազմակերպչական աշխատանքներն իրականացնում է Հայաստանի թատերական գործիչների միությունը։ Տեղեկացնում են
Ընկերոջս՝ գրականագետ Վաչե Եփրեմյանի հիշատակին …Գետինը ո՜նց է փախչում անիվների տակից։ Ես, ինչքան որ ուզում եմ գետնին չնայել, այդքան էլ ուզում եմ։ Նայում եմ, թե ինչպես է խճուղին ծլկում օդում կախ ընկած ոտքերիս տակով ու ահավոր վախենում եմ։ Վախից ավելի պինդ
