Ardi.am-ի հյուրը հոգեբան-մանկավարժ, «Տատիկի հեքիաթը» ծրագրի հեղինակ Վարսենիկ Խաչատրյանն է։ Սա հին ու նոր սերունդների յուրատեսակ երկխոսություն է։ Տատիկներին հնարավորություն է տրվում տարբեր ձևաչափերով իրենց իմացած հեքիաթները մատուցել մատաղ սերնդին։ — Արդեն քանի տարի է որպես հոգեբան-մանկավարժ «Տատիկի հեքիաթը» հեղինակային ծրագիրն եք անում,
Սևանավանք վանական համալիրը գտնվում է Գեղարքունիքի մարզում՝ Սևանի թերակղզու վրա: Այն մշտապես մարդաշատ է. հատկապես ամռան ամիսներին Սևանա լճի ափին հանգստացող հայաստանցի և ոչ հայաստանցի հովեկները մեծ հետաքրքրությամբ են այցելում վանական համալիր, մանավանդ որ համալիրի տարածքում տեղակայված հեռադիտակով հնարավորություն է ստեղծված
Հուշարձանների եռաչափ մոդելավորումն աշխարհում լայնորեն կիրառվող մեթոդ է, ֆիքսման ու հավաստման ժամանակակից տեսակ։ Հայաստանում կատարվող աշխատանքների մասին զրուցել ենք «Պատմամշակութային արգելոց-թանգարանների և պատմական միջավայրի պահպանության ծառայություն» ՊՈԱԿ-ի Հուշարձանների պահպանության բաժնի գլխավոր մասնագետ Լևոն Մկրտչյանի հետ։ — Հայաստանում քանի՞ հուշարձան է հետազոտվել ու մոդելավորվել,
Ստեփան Զորյանի տուն-թանգարանը գտնվում է Վանաձորի Ստ. Զորյան 24 հասցեում: Տուն-թանգարանի ցուցադրությունը բաղկացած է յոթ սրահից, որոնցում ներկայացված են Զորյան գրողի, թարգմանչի, լրագրողի, հասարակական գործչի, ակադեմիկոսի, քաղաքացու, մարդու համապարփակ նկարագրին առնչվող ցուցանմուշներ՝ ձեռագրեր, բազմաբնույթ գրքեր, բացիկներ, գեղանկարներ, քանդակներ, կենցաղային իրեր և այլն: Հուշային
«Մեծ տատս՝ Մարեն, հեքիմի շնորհ ուներ․ վախ էր բռնում։ Հանրապետության տարբեր ծայրերից մեծ թե փոքր բերում էին նրա մոտ։ Փոքրերի աճուկի հատվածն էր բռնում, մեծերի՝ դաստակը, ինչ-որ բառեր մրմնջում։ Բոլորն ապաքինվում էին։ Ասում էի՝ մամո՛, ինձ է՛լ սովորեցրու։ Թե՝ էդ իմ հոր տան
«Մորս ասել էին, որ պատրաստվի․ էդ երեկո Ուջանից ինձ ուզելու են գալու։ Մերս թե՝ հրեն աղջիկս քնուկ ա, իրա կերած ամանը չի լվացի, ես ո՞նց եմ դրան կարգելու։ Տասնյոթ տարեկան էի․ ինչ հայհոյանք ասես տվեց։ Ասի՝ մա՛մ, ես չեմ իմանում՝ էդ մարդն ով
Բահը ճկվում է իրինդեցի 85-ամյա Գևորգ պապի ձեռքերում ու ոտքի մի հարվածով խրվում հողի մեջ։ Անսովոր եռանդով պապը մոտ տասը թումբ է փխրեցնում, ապա հայացքը հառում գորշավուն ծառերին, որոնց դեռ գարնան շունչ չի կպել։ Սակավաջուր Թալինի շրջանում բերքի առատությունն Աստծո շնորհ է։ Ծերունին
Սև պատեր․․․ Սպիտակ կավիճ․․․ Երազելու ունակությամբ օժտված սիրահար զույգ, ովքեր չեն դադարում երազել, քանի որ երբեմն այն ավելի իրական է, քան կյանքը․․․ Արդեն երկու տարի է, ինչ Գյումրու Վարդան Աճեմյանի անվան պետական դրամատիկական թատրոնի հանդիսատեսը վայելում է Գաբրիել Գարսիա Մարկեսի «Երկնագույն շան աչքերը»
