Սույն պատմվածքում և ընդհանրապես նա այնքան յուրահատուկ մարդ էր, որ ոչ ոք նրան չէր ճանաչում, մինչև իսկ՝ կինն ու երեխաները, ոչ ոք չգիտեր՝ որտեղից է եկել և ուր է գնում այդպես աննկատ, կարծես մարդ չլիներ, նման չէր որևէ կենդանու կամ թռչունի, երբ շատեր
Հայաստանի օպերայի և բալետի ազգային թատրոնում օգոստոսի 5,6,7-ին կներկայացվի Ջակոմո Պուչինիի վերջին գլուխգործոցը` «Տուրանդոտ» օպերան: «Տուրանդոտ» օպերայի համաշխարհային պրեմիերան կայացել է 1926 թվականին, Միլանի Լա Սկալայում։ Հայաստանում այն բեմադրվում է առաջին անգամ՝ ճանաչված սոպրանո, Հայաստանի վաստակավոր արտիստ Անահիտ Մխիթարյանի գլխավոր դերակատարմամբ: Հայաստանյան և
Իրենց անմշակ բնականությամբ՝ բարբառները համընդհանուր գրական լեզուն սնուցող կենդանի երակներից են։ Եթե լեզվի խավային դրսևորումները՝ ժարգոնները, մշտապես մերժելի են՝ որպես գռեհկություն, ապա նրա տարածական արտահայտությունները՝ բարբառները, ընդհակառակը, առատ են գույն ու բույր ունեցող բառաձևերով, արտահայտչամիջոցներով և մանավանդ դարձվածքներով ու առած-ասացվածքներով։ Հայերենի՝ մինչ օրս
«Նոկտյուրն» և «Երևանն արցունքներին հավատում էր» ֆիլմերի ռեժիսոր Հայկ Բաբայանը հանդիսատեսին է ներկայացրել իր հերթական աշխատանքը՝ փաստավավերագրական «Արարատի հակառակ կողմը» ֆիլմը։ Թե ինչպիսին է բիբլիական լեռը հայզբոսաշրջիկի աչքերով, մեզ պատմում է հեղինակը։ -Հա՛յկ, ինչպե՞ս լեռնագնացությունը մտավ քո կյանք։ Արարատը բարձրանալն ինքնանպատա՞կ էր։ -Լեռնագնացությունը
Բերձոր քաղաք, որ այժմ դիվանագիտական զգուշավոր, բծախնդիր մի շրջադարձմամբ նորից Լաչին է կոչվում․․․ Մոտակայքում ՝ մի փոքրիկ գյուղակ՝ չքնաղ Գողթանիկ անվամբ, որտեղ ուսուցչություն էր անում Երկնքի և Երկրի արանքում մոլորված այր մի զվարթնահոգի՝ Հրաչյա Բեյլերյան անունով (այդ մոլորվածությունը նա փարատում էր իր ոսկեղենիկ
Օլիմպիական եռակի չեմպիոն Ալբերտ Ազարյանի մասին պատմող «Ես բացեցի թևերս» ուսանողական վավերագրական ֆիլմն արդեն էկրանին է։ Առաջնախաղը կայացավ օրերս Կինոյի տան մեծ դահլիճում։«Ես բացեցի թևերս» ֆիլմի պրոդյուսերը Դավիթ Ջինանյանն է, ռեժիսորը՝ Սոնա Սարիբեկյանը, գլխավոր օպերատորը՝ Ռոբերտ Պողոսյանը։ Նրանք սովորում են Երևանի թատրոնի և
Ardi.am-ի զրուցակիցը լուսանկարիչ Ռոբերտ Բաբայանն է։ -Լո՞ւյս, թե՞ ստվեր։ -Լույս իհարկե, առանց լույսի ստվեր էլ չի լինի: Լավ լուսանկարի համար անհրաժեշտ են երկուսն էլ, նրանց ճիշտ հավասարակշռությունը: -Սև-սպիտա՞կ, թե՞ գունավոր։ -Անձամբ նախընտրում եմ սև-սպիտակը..․ Ինչ-որ անբացատրելի դրամատիզմ կա դրա մեջ: Գույները աչք են
Վերջերս Ardi.am-հրապարակել է Զավեն Բեկյանի գրականագիտական հոդվածը՝ նվիրված Հակոբ Մովսեսի վերջին՝ «Գործք» բանաստեղծական ժողովածուին: Գրողի ասելիքը ժամանակի մեջ, իհարկե, փոփոխվում է՝ երբեք չկորցնելով իր ատաղձը: Այսօր մեր ընթերցողին ենք ներկայացնում Հակոբ Մովսեսի «Յոթներորդ որսորդություն» ժողովածուի մասին գրախոսություն, որը գրվել է 2014 թվականին՝ Դերենիկ
