Արմեն Հովհաննիսյան․ Տիկնիկներ ստեղծողը (լուսանկարներ)
Զրույցը նկարիչ, տիկնիկագործ Արմեն Հովհաննիսյանի հետ՝ այստեղ։
Զրույցը նկարիչ, տիկնիկագործ Արմեն Հովհաննիսյանի հետ՝ այստեղ։
Նկարիչ, տիկնիկագործ Արմեն Հովհաննիսյանն ապրում և ստեղծագործում է Վրաստանում։ Նրա կերպարային տիկնիկները հետաքրքիր ու յուրօրինակ աշխարհ են` լի ամենատարբեր գույներով։ Արմեն Հովհաննիսյանի հեքիաթային ներկայացումներն այնքան են գրավել հանդիսատեսին, որ նրան հեքիաթասաց են անվանում։ Ազգությամբ հայ տիկնիկագործի կերպարներին ծանոթ են ինչպես Վրաստանում, այնպես էլ
Երիտասարդ նկարիչ Միսակ Հարթենյանի գեղանկարների շարքը ներկայացնում է նրա տարբեր տարիների ստեղծագործությունները: Հեղինակի մասին որոշակի պատկերացում կազմելու համար առաջարկում ենք կարդալ նրա հետ ունեցած մեր հարցազրույցը:
Վահագն Գրիգորյանի «Ժամանակի գետը» վեպը գրվել է 2005-2008 թթ., սակայն տարիներն ի զորու չեն, ցավոք, ներազդել այս երկում բարձրացված տագնապալի խնդիրների կարևորության վրա և դարձնել դրանք ժամանակավրեպ: Այս վեպը պարզապես գեղարվեստական երկ չէ, այլ փաստերի ու փաստաթղթերի հենքով ստեղծված պատմական վավերագիր: Վեպի
Ձյունը փակեց ճանապարհը։ Բուքը խառնել էր պատկերների իրականությունը՝ սարքել կապտամոխրագույն անդուր մի վիտրաժ։ Մարդիկ վազվզում էին քամու, կատաղած բքի միջով, պստիկները սայթաքում էին, ընկնում- ելնում, ձյունը դանդաղ իջնում էր մեր կիսաքանդ փողոցում, լցվում էր ակնաբիբերիս մեջ։ Մեռելի պես անթարթ աչքերով մեկնվել էի փողոցում՝
Արևածագը մեր թաղի բոլոր մարդկանց դուրս էր կանչում առավոտյան ժամը վեցին։ Դեղինն այնքան էր ջերմացնում տանիքների պոչից դուրս ցցված քիվերը, որ սկսում էր արևից պոկվել ու քսվել նաև մարդկանց ճակատներին, ձեռքդ բռնած քեզ հեքիաթի մեջ էր հասցնում, որտեղից միշտ կրակից շիկացած ալյուրի հոտ
Ավետիք Իսահակյանի տուն-թանգարանում մարտի 18-ին առաջին անգամ ներկայացվեց ամերիկահայ բանաստեղծ, սրտաբան, հրապարակախոս, դոկտոր Հակոբ Այնթափլեանի «Թաքուն․․․Անխօս․․․» բանաստեղծության հիման վրա գրված համանուն երգը։ Երաժշտության հեղինակը ԵՊԿ պրոֆեսոր, դաշնակահար, երգահան Մարգարիտ Սարգսյանն է։ Երգը կատարեց Անդրանիկ Մալխասյանը։ «Թաքուն․․․Անխօս․․․» բանաստեղծությունը Հ․ Անթափլեանի «Վերադարձ» ժողովածուից է։
30-ականներին փայտաշեն դպրոցը միակ երևացող կառույցն էր գյուղի տափակ, հողածեփ կացարանների շարքում: Դպրոցի վարիչը գյուղացիների ահ ու սարսափն էր: Սուտ մատնությամբ ճակատագրեր կործանող այդ ճիվաղը դեռ մանկությունից էր հայտնի իր այլանդակությամբ: Բայց երբ սկսեց համագործակցել Ներքին գործերի սև ագռավների հետ ու «հայրենիքին մատուցած