19-րդ դարի ռուսական գեղանկարչությունը յուրահատուկ և հարուստ է իր բազմաթիվ հիասքանչ ու անզուգական կտավներով։ 19-րդ դարը ռուսական գեղանկարչության վերելքի փառահեղ ժամանակաշրջանն էր, որտեղ կողք կողքի ապրում-ստեղծագործում էր ռուսական կերպարվեստի մի ամբողջ աստղաբույլ` Շիշկին, Լևիտան, Կրամսկոյ, Բրյուլով… Այդ աստղաբույլում իր առանձնահատուկ տեղն ունի Վասիլի Պերովը
Ardi.am- ի զրուցակիցը Նվարդ Հայթայանն է։ Նկարում է, լուսանկարում, մասնակցում խմբակային ցուցահանդեսների։ Փորձում է իրականությունը մոտեցնել արվեստին, արվեստը՝ իրականությանը։ Նրա կտավներում գույների ու գծերի խաղը վերացական է այնքան, որքան որ իրական է։ Գուցե ապրումն է, վերհուշը, ուրվագիծը ինչ-որ բանի, որ անցել է կամ
«Միկրոճարտարապետություն արհեստական բանականությամբ». Վենետիկի ճարտարապետական բիենալեում Հայաստանը հանդես կգա տաղավարով Մայիսի 9-ից նոյեմբերի 23-ը Հայաստանը կմասնակցի Վենետիկի ճարտարապետական 19-րդ միջազգային բիենալեին` «Միկրոճարտարապետություն արհեստական բանականությամբ. նոր հիշողություններ պատմական հուշարձաններից» նախագծով: Հայաստանի տաղավարի պաշտոնական բացումը կկայանա մայիսի 9-ին. այն տեղակայված կլինի Tesa 41, Arsenale di
1977, ամառ, Իսի-Լէ-Մուլինօ, Փարիզ: Առաջին անգամը չէ որ թուղթին կը յանձնեմ այս պատմութիւնը, սակայն առաջին անգամն է որ կը ներկայացնեմ զայն աւելի մանրամասն եւ վերամշակուած կերպով, ընթացքին բացայայտելով նաեւ Ժանսեմի խառնուածքային կարգ մը յատկանիշները, որոնք կ’առնչուին իր ստեղծագործական կեանքին հետ:Նկատի առէք նաեւ, որ
Ֆլամանդացի աշխարհահռչակ գեղանկարիչ Պիտեր Պաուլ Ռուբենսը (1577-1640 թթ.), որը համարվում է նիդերլանդական բարոկկոյի հիմնադիրը նկարչության մեջ, ապրել է հագեցած ու ստեղծագործական բեղուն կյանք։ Որոշ ժամանակ ապրել է Իտալիայում, եղել Վինչենցո Գոնզագայի պալատական նկարիչը։ Որպես դիվանագետ աշխատել է Իսպանիայում, Անգլիայում, սակայն հիմնականում բնակվել է
1. Եթե ծնողներին լսեր՝ Պիեռ-Օգյուստ Ռենուարի կյանքը կարող էր այլ կերպ դասավորվել, և միգուցե լավ երաժիշտ դառնար։ Մանուկ հասակում նա երգում էր եկեղեցական երգչախմբում և այնքան շնորհալի էր, որ ընտանիքը պնդում էր ուսումը շարունակել այդ ուղղությամբ։ Պատանին սիրում էր երգել, բայց նկարչությունն ավելի
Մեծանուն հայ գեղանկարիչ Փանոս Թերլեմեզյանի (1865-1941 թթ.) կտավներից մեկն է սա: Առաջին հերթին այս գեղանկարչի մարդկային նկարագիրն է, որ պետք է յուրաքանչյուր հայի կողմից արժանանա ուշադրության և ընդօրինակման՝ թեկուզ հենց այն բանի համար, որ ծնված լինելով Վանում, ընդվզել է թուրքական իշխանությունների դեմ, և
Օսկան (Օսկար) Չիմչիդյանը ծնվել է 1867թ․, Սվազում (Սեբաստիա, Արևմտյան Հայաստան): Հաճախել է Սեբաստիայի Ղալամյան դպրոցը: Ուսումն ավարտելուց հետո սկսել է նկարել կրոնական թեմաներով` Սեբաստիայի և Շապին Գարահիսարի Հայ Առաքելական եկեղեցիների համար: Բացի կրոնական թեմաներով նկարներից, նաև ստեղծել է դեկորատիվ արվեստի գործեր, նկարել գորգանախշեր:
