Դավիթ Սամվելյան․ Մի բաժակ Չերչիլ

Մեկ տարի առաջ այս օրերին ամեն ինչ այլ կերպ էր: Գործի գլուխ էին կանգնել հինգ հոգով․  մեկը   ցեմենտի ու քարի հետ անընդմեջ շփումից  կոշտացած մատներով ուղիղ ու ամուր պատեր ու սալահատակ էր շարում, մյուսը  մկանուտ ձեռքի բռունցքներով պատրաստ էր պեմզաբլոկե պատեր քանդել,

Աղբյուրների ու ամենահամեղ չրերի հետքերով

Սպիտակ «Ժիգուլին» կանգ է առնում ոլորապտույտ ճանապարհի եզրային ցուցանակի մոտ: «Счастливого пути! Возвращайтесь!»,- ասում է ժանգոտած ու ծռմռված երկաթը։ Մացառուտի մեջ կորած գետը գարնան շունչ է առել։ Մենք Փարպիում ենք։ Գյուղ մտնելուց առաջ խորհուրդ կտանք վերհիշել 5-րդ դարի հայոց պատմության նշանակալի մարդկանց ու

Վիրակապելով օրը պոեզիայի հանգ ու ռիթմի կենարարությամբ

 Ardi.am-ի հյուրը բանաստեղծուհի Վարդ Արծափէն է։ Զրույցի առանցքը բանաստեղծուհու «Լինել երեք հարությամբ» գիրքն է, պոեզիան, մեր օրերը։ — Պատերազմից առաջ ու հետո․․․ փոխվե՞լ է ասելիքը, տրամադրությունը, ռիթմը կյանքի, պոեզիայի։ — Անշուշտ, պատերազմը շատ բան փոխեց… դեռ երկար «կղողանջեն» վերքերը, բայց ոչ «զանգն է

Մարինե Թաթոյան․ Հողի, աղջկա ու գարնան մասին․․․

Առավոտյան արթնացա, վարագուրեցի կարոտս քո սիրով, հայրենի՛ք, իմ մի բուռ, մի ծվեն, մեկը այն ամենից, ինչը իմ ակունքն է, որի արմատները սկզբից են ներհակ։ Մեկը այն անուններից, որոնք իմ անունն են ամեն օր ու պահի։ Հայրենի հող իմ, ի՜նչ քաղցր ես։ Քո մեջ

Անի Անտոնյան․ Մորեգույն ծաղիկներ

Նվիրվում է պատերազմի մասնակիցներին, այրվածքաբան, պլաստիկ վիրաբույժ Կարինե Բաբայանին, բժիշկներին, որոնք կյանքեր փրկեցին։ Եվան այդ գիշեր էլ քնեց ծանրացած կոպերով, ինչպես վերջին հինգ ամսվա ամեն լուսացող օրը։ Աչքի առաջ Վարդանն էր՝ փաթաթված եռագույն բարակ դրոշով, չնայած աշուն էր ու կտրող ցուրտ։ Ինքը մոտենում

«Ռուբեն Մամուլյան արվեստագետը և հայը»

(Արծվի Բախչինյանի նոր գիրքը) Օրերս Ե. Չարենցի անվ. գրականության և արվեստի թանգարանում (ԳԱԹ) տեղի ունեցավ հայագետ, կինոյի պատմաբան, բանասիրական գիտությունների թեկնածու Արծվի Բախչինյանի «Ռուբեն Մամուլյան արվեստագետը և հայը» մենագրության շնորհանդեսը, որը լույս է ընծայել ԳԱԹ հրատարակչությունը: Հեղինակի հետաքրքրությունների լայն շրջանակում հատուկ տեղ ունի

Գրիգոր Գրիգորյան․ Բարև, բժի՛շկ, ես գրող եմ

— Բարև, բժի՛շկ, ես գրող եմ։ Գրքեր եմ գրում… գրքեր եմ գրել․․․ հիմա էլ շարունակում եմ գրել, դեռ ըմբոստանում եմ, չեմ դադարում հավատալ․․․ Չէ՜, չէ՜, բժի՛շկ, ստեղծագործական ընկճախտի մեջ չեմ, հանկա՛րծ քեզ չերևակայես. ո՛չ խնդիրներ ունեմ, ո՛չ էլ մորֆինի կարիք: Ուղղակի քո մասին

«Ամերիկացի բարի սամարացիները»․ փաստագրելով ցեղասպանության անժխտելիությունը

Օրերս «Մոսկվա» կինոթատրոնում ցուցադրված «Ամերիկացի բարի սամարացիները» վավերագրական դրաման այն մարդկանց մասին է, որոնց շնորհիվ ոչնչացումից փրկվել են ցեղասպանությունից մազապուրծ հայ, հույն և ասորի ժողովուրդները: Ֆիլմի ստեղծման համար հիմք են հանդիսացել համաշխարհային արխիվների փաստագրական նյութերը։ «Ամերիկացի բարի սամարացիները» «Երախտագիտության քարտեզ» ֆիլմաշարի երկրորդ ֆիլմն