Դեռևս այն ժամանակից, երբ բոլորովին անսպասելի գլխին դատարկ տակառ ընկավ, Սիմոն Պարսամյանը խիստ կակազում էր: Առավելապես սկսում էր կակազել հուզվելիս: Դա, իհարկե, չէր խանգարում նրան երգել: Երգելիս նա չէր կակազում: Լռելիս՝ նույնպես: Միայն թե լուռ և հուզված ժամանակ նրա ձախ աչքի կոպն էր
«Եվրոպական ժառանգության օրեր» համաեվրոպական ծրագրի շրջանակում, ի թիվս այլ միջոցառումների, Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանը ներկայացնում է ցուցադրություն՝ նվիրված կաթողիկոս, հասարակական-քաղաքական և հոգևոր-մշակութային գործիչ, մտավորական և գրող Մկրտիչ Խրիմյանին (Խրիմյան Հայրիկին)։ Ցուցադրվող նյութերը (վավերագրեր, լուսանկարներ, փաստաթղթեր, նամակներ և այլն) ներկայացնում են Խրիմյան Հայրիկի կյանքի մինչ
«Էվելին»-ը Ջեյմս Ջոյսի «Դուբլինցիները» (1914) պատմվածքների ժողովածուից է։ Գործողությունների վայրը Դուբլինն է՝ որպես «կաթվածի կենտրոն»: Ջոյսը ներկայացնում է քաղաքը, միջին խավի մարդկանց, անտարբերության մթնոլորտը, և դա անում է չորս հայեցակետով՝ մանկություն, պատանեկություն, հասունություն և հասարակական կյանք: Նրա հերոսները չեն կարողանում դուրս գալ փակուղուց, փոխել
Սկիզբը՝ այստեղ Տասներորդ գլուխ Արտաշեսը վերջապես մենակ մնաց։ Նախորդ երկու օրերի մղձավանջից ազատվելու հույսով՝ թրջված շան պես թափ տվեց գլուխն ու հիշեց, որ վաղուց չի մոտեցել համակարգչին՝ ոչ մեկին նամակ չի գրել, իր էլ. փոստը չի ստուգել, ոչ մի նորություն չի իմացել,
Հուշեր՝ նվիրված ընկերոջս` Արամայիս Սահակյանին Հերթական անգամ հյուր էի Գլխավոր Ոզնուն։ Նկատեցի, որ մի տեսակ ցրված է․ ինքն իր հետ դժգոհ քրթմնջում էր ու ինչ-որ բան փնտրում ծոցատետրում։ Պարզվեց՝ հանդիպման ժամ է նշանակել վարսավիրի հետ, բայց նշումը կորել է, չի գտնում․․․ -Դե լավ,
Ardi.am-ը զրույցի է հրավիրել դերասան, բեմադրիչ Դավիթ Հակոբյանին: Մեր զրույցն անդրադառնում է նրա մասնակցությամբ վերջերս նկարահանված «Ամերիկացի» աշխատանքային անվանումով ֆիլմին (ռեժիսոր՝ Մայքլ Գյուրջյան, պրոդյուսեր՝ Արման Նշանյան, արտադրություն՝ Հայաստանի People of Ar կինոստուդիայի), ինչպես նաև համավարակի օրերին թատրոնի առջև ծառացած խնդիրներին։ -Պարո՛ն Հակոբյան, Դուք
Սկիզբը՝ այստեղ Մաս երկրորդ Նեոանտրոպուս Աստրալիկուս Գլուխ յոթերորոդ Հակոբիկի ճամփորդության ողջ ընթացքում գրհրեշտակները, որոնց մարդիկ գրադարանային հրեշտակ են անվանում միայն այն պատճառով, որ էակների այդ դասի մասին համարյա ոչինչ չգիտեն (թերևս, միայն «արտառոցներն»[i] են քիչ թե շատ ուսումնասիրված), ամբողջովին կլանված էին
