Հունիսի 13-ը ՀՀ ժողովրդական արտիստ Ռաֆայել Քոթանջյանի մահվան տարելիցն է։ Այդ կապակցությամբ Քաղաքային պանթեոնում, որտեղ հուղարկավորված է արտիստը, ժամը 17։00-ին տեղի կունենա հուշարձանի բացման արարողությունը։ Ռաֆայել Քոթանջյանին նվիրված հուշարձանի հեղինակը քանդակագործ Զամոկ Սարգսյանն է։ Ռաֆայել Քոթանջյանի մահվան տարելիցի և հուշարձանի բացման արարողությանը ներկա
Լույս է տեսել Արտակ Մաթևոսյանի «Ափը ծնոտը հենելու համար է» վեպը՝ անսովոր ասելիքով՝ նորարար ձևակերտումի մեջ: Այս երկի շուրջ քննարկումների ընթացքում հնչել են տարբեր կարծիքներ. սա հայկական Մարկես է, հայկական Կաֆկա: Կարծում ենք՝ սա Արտակ Մաթևոսյան է՝ անպայմա՛ն հայկական. էլ ուրիշ ինչպիսի՞, եթե
Հովիկ Հովեյանի մասին օրեր առաջ հրապարակած գրախոսականում նշել էինք, որ առաջիկայում ներկայացնելու ենք նրա անտիպ բանաստեղծություններից: Ահա և դրանք: *** Գրահերձեցի ինձ Նարեկացու շեմին Եվ թաղեցի ինձ մթնում Որպես մահիցս անչափ ուշացած Բառահենի մի անանուն դիակ… *** Կահավորված եմ կռունկների աղեղնաձև երամներով, Որ
Չորս գիշեր չքնեց կնոջը խեղդելուց հետո։ Ջարդեց տան բոլոր պատուհանների ապակիները։ Օղի խմեց, քացախ խմեց, գինու շիշը շուռ տվեց բերանին, վերջին կումը խմեց՝ լիզելով փակչող շուրթերը, չհագեցավ։ Մութը ջնջեց ու այլափոխեց ամեն բան, կոտոշներ սրեց, չանչեր, անդունդները երախներ դարձան, բացվեցին, տարածվեցին, մեծացան, և
Հովիկ Հովեյանը միֆի, անմեկնելիի, անիմանալիի խորհուրդներով տարված հորինող է: Իր ներաշխարհի որոնումներին հետամուտ` նա այսօրվա ապրումի սաղմերը շոշափում-երևան է հանում հնամենի պատմության խորաշերտերում, որոնց միջից երևակվում են հեռավոր ժամանակների՝ առարկայորեն հստակ պատկերները՝ մերօրյա տագնապների արձագանքներով: Հովեյանն անվերջ փնտրտուքի մեջ է. գտնում ու չի
Հայաստանի ազգային գրադարանը և Վալերի Բրյուսովի անվան պետական համալսարանը համատեղ երեք գրքերի շնորհանդես-քննարկում էին կազմակերպել Ազգային գրադարանում։ Լուսինե Աբգարյանի «Հետհիշողություն, ֆիկցիա, պատկերապատում, ֆրանսիական արդի գրականության անդրադարձը Հայոց Ցեղասպանությանը» գիտական ուսումնասիության հիմնահարցերի շրջանակում ներկայացվեցին Բրյուսովի համալսարանի շրջանավարտ, 44-օրյա պատերազմի մասնակից Տիգրան Գասպարյանի «Հիշողություններ պատերազմից»
Նյութի սկզբնաղբյուրը՝ «Ճարտարապետություն, շինարարություն» ամսագիր Շինարարների մի գերդաստան, որի պատմությունը երկրի կառուցման հին ու նոր օրերի պերճախոս նկարաշարի է նման: Թեև՝ ուղիղ իմաստով էլ մեր զրույցը սկսվում է լուսանկարների ալբոմները թերթելուց։ Գյուղաքաղաքից քաղաք դարձող Երևանի շենքերն են, հանրապետության հյուսիսից մինչև հարավ բարձրացող կառույցները՝
Աշնակում շրջեց, լուսանկարեց Անի ԱնտոնյանըԱմբողջական նյութը՝ այստեղ
