Ապրիլի 7-ին, ժամը 12։00-18։00-ին, Tumanyan’s Art (Մոսկովյան 6/7) սրճարանի բացօթյա տարածքում կանցկացվի «Վըսկէ ծերքեր» փառատոնը, որի ընթացքում նախատեսվում են ավելի քան 50 արցախցու ձեռագործ աշխատանքների և արտադրանքի ցուցահանդես-վաճառք, վարպետաց դասեր, անակնկալ նվերներ և հյուրասիրություն։ Փառատոնի կազմակերպիչ, «Արցախի մայրիկների աջակցման կենտրոն» հասարակական կազմակերպության հիմնադիր
Ո՞րն էր Երևանի առաջին կինոթատրոնը, ի՞նչ ֆիլմեր էին ցուցադրվում մինչև Հայաստանի խորհրդայնացումը, ինչպե՞ս Շիրվանզադեն արձագանքեց «Նամուս» ֆիլմին, ինչո՞վ «Զարեն» գրավեց կինոքննադատների ուշադրությունը, ինչու՞ էր Ստալինը «Պեպոն» համարում անհասկանալի և չհաջողված ֆիլմ, ինչպե՞ս Բեկնազարյանը «Պեպո»-ի համար պարգևատրվեց ավտոմեքենայով, ինչպիսի՞ն էին «Հայֆիլմի» կինոնկարների ցուցապաստառները և
Երևանի մնջախաղի պետական թատրոնի արտիստներ Նաիրա Եդիգարյանը և Շուշան Սարգսյանը հանդես եկան համատեղ աշխատանքով՝ հանդիսատեսի դատին հանձնելով հեղինակային «Բալանս» ներկայացումը։ -Ի՞նչ կասեք ձեր առաջին համատեղ աշխատանքի մասին։ Հե՞շտ էր միասին բեմադրելը։ Միտքն ինչպե՞ս ծնվեց ու զարգացավ։ Շուշան— Նախ ասեմ, որ ես ու Նաիրան
15-ամյա պարֆյումեր Հարություն Տոնյանը մեկն է այն ուսանողներից, որոնք բլոկադայի պայմաններում պետական ծրագրով կարողացան Արցախից գալ Հայաստան՝ կրթություն ստանալու։ Թողնելով հայրական տունը, այգին, իր ձեռքով պատրաստած օծանելիքները՝ Հարությունն ընտանիքի հետ փորձում է նոր կյանք սկսել Վաղարշապատում և շարունակել բիզնեսը։ -Հարու՛թ, Արցախում քո տարիքային
Կիրակի երեկոյան 6-ին պիտի հավաքվեինք՝ Էրոյի մարզահրապարակը մաքրելու։ Ես չեմ ճանաչել Էրիկին, թեև մի փողոց է մեզ բաժանել։ Եղիազարյան ընտանիքի ամենափոքրն էր, այդ պատճառով էլ տան բոլոր կանայք նրան հերթով մայրություն են արել։ Քույրը՝ Անին, ասում է՝ այդ մեծ սիրուց երբեք երես չառավ,
2017-2019 թվականներին խաղողագործներ Գագիկ Մելյանն ու Գագիկ Աղաբաբյանը էնդեմիկ խաղողների հայտնաբերման նպատակով գիտական հետազոտություն են կատարել Տավուշի մարզի Նոյեմբերյանի տարածաշրջանում՝ Բերդավան, Կողբ, Արճիս գյուղերում և տեղի անտառներում: Նոր խաղողի տեսակներն այժմ գենետիկ ուսումնասիրության փուլում են: Սահմանամերձ համայնքներում խաղողագործության և զբոսաշրջության զարգացման հեռանկարների մասին
«Նոկտյուրն» և «Երևանն արցունքներին հավատում էր» ֆիլմերի ռեժիսոր Հայկ Բաբայանը հանդիսատեսին է ներկայացրել իր հերթական աշխատանքը՝ փաստավավերագրական «Արարատի հակառակ կողմը» ֆիլմը։ Թե ինչպիսին է բիբլիական լեռը հայզբոսաշրջիկի աչքերով, մեզ պատմում է հեղինակը։ -Հա՛յկ, ինչպե՞ս լեռնագնացությունը մտավ քո կյանք։ Արարատը բարձրանալն ինքնանպատա՞կ էր։ -Լեռնագնացությունը
Աշնակում շրջեց, լուսանկարեց Անի ԱնտոնյանըԱմբողջական նյութը՝ այստեղ
