Երևանի մնջախաղի պետական թատրոնի արտիստներ Նաիրա Եդիգարյանը և Շուշան Սարգսյանը հանդես եկան համատեղ աշխատանքով՝ հանդիսատեսի դատին հանձնելով հեղինակային «Բալանս» ներկայացումը։ -Ի՞նչ կասեք ձեր առաջին համատեղ աշխատանքի մասին։ Հե՞շտ էր միասին բեմադրելը։ Միտքն ինչպե՞ս ծնվեց ու զարգացավ։ Շուշան— Նախ ասեմ, որ ես ու Նաիրան
15-ամյա պարֆյումեր Հարություն Տոնյանը մեկն է այն ուսանողներից, որոնք բլոկադայի պայմաններում պետական ծրագրով կարողացան Արցախից գալ Հայաստան՝ կրթություն ստանալու։ Թողնելով հայրական տունը, այգին, իր ձեռքով պատրաստած օծանելիքները՝ Հարությունն ընտանիքի հետ փորձում է նոր կյանք սկսել Վաղարշապատում և շարունակել բիզնեսը։ -Հարու՛թ, Արցախում քո տարիքային
Կիրակի երեկոյան 6-ին պիտի հավաքվեինք՝ Էրոյի մարզահրապարակը մաքրելու։ Ես չեմ ճանաչել Էրիկին, թեև մի փողոց է մեզ բաժանել։ Եղիազարյան ընտանիքի ամենափոքրն էր, այդ պատճառով էլ տան բոլոր կանայք նրան հերթով մայրություն են արել։ Քույրը՝ Անին, ասում է՝ այդ մեծ սիրուց երբեք երես չառավ,
2017-2019 թվականներին խաղողագործներ Գագիկ Մելյանն ու Գագիկ Աղաբաբյանը էնդեմիկ խաղողների հայտնաբերման նպատակով գիտական հետազոտություն են կատարել Տավուշի մարզի Նոյեմբերյանի տարածաշրջանում՝ Բերդավան, Կողբ, Արճիս գյուղերում և տեղի անտառներում: Նոր խաղողի տեսակներն այժմ գենետիկ ուսումնասիրության փուլում են: Սահմանամերձ համայնքներում խաղողագործության և զբոսաշրջության զարգացման հեռանկարների մասին
«Նոկտյուրն» և «Երևանն արցունքներին հավատում էր» ֆիլմերի ռեժիսոր Հայկ Բաբայանը հանդիսատեսին է ներկայացրել իր հերթական աշխատանքը՝ փաստավավերագրական «Արարատի հակառակ կողմը» ֆիլմը։ Թե ինչպիսին է բիբլիական լեռը հայզբոսաշրջիկի աչքերով, մեզ պատմում է հեղինակը։ -Հա՛յկ, ինչպե՞ս լեռնագնացությունը մտավ քո կյանք։ Արարատը բարձրանալն ինքնանպատա՞կ էր։ -Լեռնագնացությունը
Աշնակում շրջեց, լուսանկարեց Անի ԱնտոնյանըԱմբողջական նյութը՝ այստեղ
Քամուց թեքված բարդիների ծառուղին տանում է Աշնակ գյուղ: Ֆիդայատոն է, ամեն բարձունքում հայկական դրոշն է ծածանվում: Մի առավելություն ունի զբոսաշրջիկը, որը նախատեսվածից շուտ է տեղ հասել: Նա կարող է տեսնել, թե ինչպես է Գյումրիից եկած Ազնիվ տատն անշտապ իր փոքրիկ տաղավարում դասավորում տնական
Պատերազմների հետևում մարդկային կյանքեր են, ապրումներ, կորուստներ, մահեր․․․ Հայաստանյան արխիվներում պատմական կարևորագույն փուլերին վերաբերող նամակագրությունների ուսումնասիրությունը յուրահատուկ դրամատուրգիա էր ինձ համար։ Մարդկային կյանքի դրամատուրգիա։ Մահից փրկված բժշկության ծառայության լեյտենանտ Վարդուշ Մարգարյանը, որը մորը պատմում է 300 ռուբլիով գնված շրջազգեստի մասին, խիզախությամբ աչքի ընկած
