Մարդկային հարաբերությունների խոցելիություն, մահվան անխուսափելիության ազդեցություն և ներքին վախեր․ Մհեր Մկրտչյանի անվան արտիստական թատրոնում բեմադրվել է ֆրանսիացի դրամատուրգ Ֆլորիան Զելլերի «Եթե դու մեռնեիր» հոգեբանական դրաման։ Զելլերի պիեսներում առանցքային թեմաներն են ճշմարտության և ստի փոխհարաբերությունները։ Նա հաճախ անդրադառնում է ընտանիքի շրջանակներում առկա հավերժական հակասությանը՝ այն
Հատկապես ամռան ամիսներին Երևանի փողոցներում օրվա տարբեր ժամերի շատ երաժիշտներ են հանդես գալիս։ Փողոցային երաժիշտներն էլ երաժշտությամբ կենդանացնում են մայթերը, այգիները, երբեմն էլ՝ խառնվում մեր մտքերին ու անցող-դարձողների տրամադրություններին։ Նրանք ունեն բեմ՝ առանց վարագույրների, ունկնդիր՝ առանց տոմսի, և նվագում են առանց դիմակների։ Կարևորը՝
Սան-Ջին Լին, ավելի հայտնի որպես Polyc, ժամանակակից կորեական դաջվածքարվեստի առաջատարներից է։ Նրա անունը վաղուց անցել է Կորեայի սահմանները, իսկ ստեղծագործական ձեռագիրը՝ վառ գույներն ու պոլիգոնալ կառուցվածքը, դարձել է ճանաչելի նշան։ Սեուլում գործող Polyc Shop ստուդիայում ծնվում են նրա աշխատանքները, որոնք ներշնչված են կուբիզմից
Երևանի Տարածաշրջանային թիվ 1 պետական քոլեջի «Ուրիշ» թատրոնն առաջին անգամ չէ, որ աչքի է ընկնում ինքնատիպ ուսանողական ներկայացումով։ Այս անգամ նույն քոլեջի դասախոս, ռեժիսոր Հարություն Բեգ-Վանյանն է հանդես եկել համարձակ բեմադրությամբ՝ ձեռք մեկնելով մեծանուն գրող Վիլյամ Սարոյանի ստեղծագործություններին և բեմադրելով «Տարօրինակ է…» ներկայացումը։
Մարդիկ լինում են բարի, ուրախ, տխուր, լավը, շնորհակալ, մեծ մարդիկ, փոքր․․․ Քայլում են, վազում են, թռչկոտում են, խոսում են, նայում, լսում։ Ծիծաղելի են։ Լինում են կարմիր, կարճ։ Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտի Երիտասարդական էքսպերիմենտալ թատրոնում բեմադրվում է նոր պլաստիկական «Մարդիկ․․․» ներկայացումը (բեմադրությունը՝ Մարիկա Դովլաթբեկյանի)։ Ռուբեն Բաբայանի
Նոր թատրոնի բացումը մշակութային զարթոնք է, ինչպես նաև նոր գաղափարների ծննդյան և արվեստի մի նոր շրջանի սկիզբ։ Ահա այսպես, 2023-ի նոյեմբերին Աշտարակում բացվեց դրամատիկական թատրոն, որն իր հետ բերեց ստեղծագործական անսպառ հնարավորություններ: Այն արդեն տուն է դարձել ռեժիսորների, դերասանների, երաժիշտների, արվեստով ապրող ու
Սոս Սարգսյանի անվան Համազգային թատրոնի խաղացանկային ներկայացումները մեկը մյուսին գերազացնում են։ Թերևս պատճառներից մեկն այն է, որ այս թատրոնում է ստեղծագործում ՀՀ վաստակավոր արտիստ, բեմադրիչ Նարինե Գրիգորյանը, որը գեղագետ է, և նրա թատերական մտածողությունն ու գեղագիտությունն առանձնանում են ձևի ու բովանդակության ներդաշնակությամբ, թատերական
Մելինե Ապիկյանն արդեն մեկ տարի աշխատում է Սոս Սարգսյանի անվան Համազգային թատրոնում որպես հնչյունային օպերատոր։ Ասում է, որ թատրոնը ներսից ճանաչելն ուղղակի հրաշալի է: -Թատրոնում աշխատելը, հատկապես երբ դեռ ուսանող ես, հրաշալի է: Ես ապագա բեմադրիչ եմ ու միշտ ասում եմ ինքս ինձ՝ Մելինե՛, էն
