Հասմիկ Սուվարյան․ «Թատրոնը պետք է խոսի մեր ցավերի մասին»

Ardi.am-ի զրուցակիցը դերասանուհի, մանկավարժ Հասմիկ Սուվարյանն է:  — Հասմիկ, ե՞րբ առաջին անգամ հասկացաք, որ բեմը հենց ձեր տեղն է։ -Միանշանակ շատ դժվար է պատասխանել, թե երբ ես հասկացել, որ բեմը քո տեղն է, որովհետև տարիների ընթացքում ինչքան շատ ես ծանոթանում «թատրոն» երևույթի հետ,

Խղճի հետքերը․ Մարգարիտ Դերանցի «Անձրևային դեդեկտիվը»

Մարգարիտ Դերանցի «Անձրևային դեդեկտիվ» պատմվածքն աստիճանաբար ներթափանցում է ընթերցողի գիտակցության մեջ՝ ավարտվելուց հետո էլ շարունակելով ապրել նրա մտքում։ Առաջին հայացքից ստեղծագործությունը կառուցված է սովորական ճանապարհատրանսպորտային պատահարի շուրջ, սակայն այդ արտաքին սյուժեն ընդամենը մեկնակետն է հեղինակի գլխավոր հետաքրքրության՝ մարդու խղճի, բարոյական ընտրության և մեղքի

Գործվածքներ, որ պատմություն են պատմում Դիլիջանում

Դիլիջանի պատմական միջավայրում իր նոր պատմությունն է շարունակում Հովհաննես Շարամբեյանի անվան Հայաստանի ժողովրդական արվեստների թանգարանի Դիլիջանի մասնաճյուղը՝ գործվածքների թանգարանը։ Պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների պետական ցուցակում ընդգրկված թանգարանի շենքը վերականգնվել է ՀՀ ԿԳՄՍ նախարարության ֆինանսավորմամբ։ Մինչ հիմնանորոգումը շենքը գտնվում էր վթարային վիճակում։ Ցուցադրության

Մառախուղից այն կողմ․«Ռելիքվիա»

Սոնա Խաչատրյանի «Ռելիքվիա» կարճամետրաժ խաղարկային ֆիլմը ներկայացված է «Ոսկե ծիրան» 23-րդ միջազգային կինոփառատոնի «Կորիզ» ծրագրում։  «Ռելիքվիայում» էկրանային իրականությունից անդին մշտապես զգացվում է մեկ այլ՝ ներքին տարածք, և հենց այդ տարածքում է բախվում մարդկային խոցելիությունը նյութական շահի, վախի և հոգևոր կուրության հետ։ Այն հարցականի

Ծիրանյան օրագիր․ կինո, մարդիկ, հույզեր

Արդեն մի քանի օր է, ինչ Երևանն ապրում է կինոյի ռիթմով։ Քաղաքի տարբեր անկյուններում կինոսիրողները հավաքվում են դիտումների, քննարկումների և հանդիպումների շուրջ՝ վայելելու կինոյի տոնը։ Շատերին գուցե զարմացնի, թե որտեղի՛ց այսքան մեծ հետաքրքրություն կինոյի նկատմամբ։ Սակայն փաստը մնում է փաստ. հասարակության ամենատարբեր շերտերի

Թադեուշ Կանտոր․ Հիշողության «կենդանի արխիվն» ու Մահվան թատրոնը

Նա եղել է փորձարարական թատրոնի ռեժիսոր և նկարիչ, լեհական հեփենինգի հիմնադիրներից մեկը, բեմագիր և արվեստի տեսաբան, որ ձեռք է բերել միջազգային ճանաչում՝ դառնալով լեհ ամենահայտնի արվեստագետներից մեկը։ Այսօր էլ նրա անունը հիշատակվում է 20-րդ դարի համաշխարհային ավանգարդ թատրոնի մեծագույն դեմքերի շարքում։ Նա Թադեուշ

«Միչիգանից հեռու»․ կյանքը տագնապի ու անորոշության մեջ

Ժամանակակից վավերագրությունը հաճախ էկրանային իրականության մեջ տեղավորում է ոչ թե լոկ փաստագրված իրադարձությունները, այլև մարդկային ներաշխարհի ամենաանտեսանելի ու նրբին տատանումները։ Այն դադարել է լինել պարզապես դիտորդի հայացք. այսօրվա վավերագրողն իր տեսախցիկը դարձնում է շնչող, զգացող մի օրգանիզմ, որը որսում է լռության ձայնը, պատերի

Մի նոր խոստովանություն

«Արմմոնո» միջազգային թատերական փառատոնն այս տարի նույնպես անակնկալներով լի է։ Հայաստան են ժամանել տարբեր երկրներից թատերարվեստի գործիչներ և տեղացի հանդիսատեսին են ներկայացնում բազմաբնույթ ներկայացումներ։ Փառատոնի այս տարվա ծրագիրը բացվեց Թբիլիսիի Ախմետելիի թատրոնի «Խոստովանություն. ես Սերգեյ Փարաջանովն եմ» ներկայացմամբ։ Ներկայացումը հիմնված է վարպետի ինքնակենսագրական