Մի բան մարդուց ու մարդկայինից
Զբոսայգում նստած, նայում եմ մի մրջյունի, որ չափերով իրենից մի քանի անգամ մեծ մի ծղոտի կտոր է քարշ տալիս դեպի իր բույնը ( ընտանիքի կերակրող հայր է երևի․․․ )։ Զգացվում է չարչարանքը, եթե իր պես փոքր ու իր մոտերքում լինեի՝ քրտինքի






