Հրանտ Մաթևոսյանի ջղաձիգ հայացքը փորձում էր համադրել, մի տեսադաշտի բերել Երկնայինն ու Երկրայինը։ Խիստ, սուր հայացքով զննում էր կյանքը, կյանքի առեղծվածը, նույնքան դիպուկ ու սուր լեզվով, իմաստասեր գրողի անսպասելի գտած դիտանկյուններից տալիս էր իրականության «գրառենտգենյան» պատկերը ու միշտ միտված էր Երկնքի, «խղճի պոստուլատներով»
Այս տարի Ծաղկաձորի գրողների ստեղծագործական տանը հանգստանալիս առաջին անգամ եղա Կեչառիսի վանքում։ Այն իմ առաջին անգամ տեսնելը զուգադիպեց վանքին կից տարածքում կատարվող պեղումների ժամանակին- մի այլ վանքի հիմքեր էին հայտնաբերվել։ Դա մի ա՞յլ վանք է եղել արդյոք՝ հնագետները կիմանան։ Հավանաբար հեթանոսական եկեղեցի, մեհյան
Մի ժամանակ շատ էի տարված «Կենդանիների աշխարհում» հեռուստահաղորդաշարով, հատկապես կյանքի ստորջրյա ներկայացուցիչներով, քանզի ամենաարտառոց բաներն այստեղ էի գտնում։ Օրինակ՝ ահա մի տեսակի ձուկ, որ չափազանց երկար, կտուցանման կլան ունի, որովհետև․․․ իր ուտելիքը միշտ թաքնված է լինում քարերի ու ջրիմուռների անմատչելի տեղերում, և ուրեմն
Գիշերաթիթեռները՝ ցայգաթիթեռ կոչվածները, կամ ասենք թիթեռներից ամենագեղեցիկը համարվող «մայրամուտի գիշերաթիթեռը», չգիտեմ ինչ վարք ունեն։ Բայց ինձ համար հանելուկայինը եղել է իմ բանաստեղծություններում անվանածս «ճրագաթիթեռը»։ Սա, որ խելակորույս պտտվում է լույսի աղբյուրի շուրջ (բայց հարց է՝ սրան իրականում ի՞նչն է գրավում, լու՞յսը, թե ջերմությունը,
Հիմա՝ հայտնվա՞ծ, թե՞, ասենք․․․ ընկած։ Սկեպտիկներն ասում են՝ ընկած, մի պատահական, անհեթեթ բան, հոռետեսները՝ դեպի հեռուն ու․․․ հոռին գնալով, ասում են՝ պատժված, այսինքն՝ անկյալ, ինչպես սատանան՝ Անկյալ հրեշտակը՝ անկելաբար պատժված։ Լավատեսներն ու հավատացյալները ասում են՝ հայտնված, ասում են՝ ժամանակի և տարածության մեջ հոգու
Թարգմանություններ 17-րդ դարի գերմանացի կրոնական մեծ բանաստեղծ ու միստիկ իմաստասեր Անգելուս Սիլեզիուսի «Քերովբեական թափառականը» գրքից, կատարված ռուսերենից (ինչը․․․ խրախուսելի չէ, բայց ի՞նչ արած՝ «չդիմացա» գայթակղությանը․․․ )։ Ցավոք, համաշխարհային պոեզիայի այս կոթողը դեռևս ամբողջությամբ հայերեն չի թարգմանվել։ Բանաստեղծությունների մի որոշ քանակ թարգմանել ու հրապարակել
Կոմիտասի, նրա հիվանդության և հոգեբուժարանում գտնվելու մասին մի տեսակետ կա, ըստ որի․․․ Կոմիտասը հոգեխանգարում չի ունեցել, պարզապես լռել է կամ խոսակցության մեջ է մտել միայն իր մտերիմների հետ։ Լռել է՝ գուցե որպես հիասթափության նշան աշխարհի հանդեպ ու նաև հրաժարման․․․ ՄԵԾ ԼՌՈՒԹՅԱՆ մեջ է
Քրիստոս գալու է երկնքով, արևելքից, այնտեղից, որտեղ ծագում է արևը, և երբ Շնորհալին ասում է․ Առաւօտ լուսոյ,Արեգակն արդար,Առ իս լոյս ծագեա,- հենց այդ նկատի ունի՝ Քրիստոսին, զի արեգակը որպես երկնային մարմին․․․ բարոյական հատկանիշներով ամենևին օժված չէ։ Քրիստոս Աստված Սեր է, «Սերը, որ
