Մեծանուն հայ գեղանկարիչ Փանոս Թերլեմեզյանի (1865-1941 թթ.) կտավներից մեկն է սա: Առաջին հերթին այս գեղանկարչի մարդկային նկարագիրն է, որ պետք է յուրաքանչյուր հայի կողմից արժանանա ուշադրության և ընդօրինակման՝ թեկուզ հենց այն բանի համար, որ ծնված լինելով Վանում, ընդվզել է թուրքական իշխանությունների դեմ, և
Օսկան (Օսկար) Չիմչիդյանը ծնվել է 1867թ․, Սվազում (Սեբաստիա, Արևմտյան Հայաստան): Հաճախել է Սեբաստիայի Ղալամյան դպրոցը: Ուսումն ավարտելուց հետո սկսել է նկարել կրոնական թեմաներով` Սեբաստիայի և Շապին Գարահիսարի Հայ Առաքելական եկեղեցիների համար: Բացի կրոնական թեմաներով նկարներից, նաև ստեղծել է դեկորատիվ արվեստի գործեր, նկարել գորգանախշեր:
1. Պոլ Սեզանը ստեղծել է ոչ միայն մեր օրեր հասած մոտ ութ հարյուր կտավ, այլև շատ ավելին։ Պարզապես նա սեփական նկարները ոչնչացնելու սովորություն ուներ, եթե դրանք ինչ-ինչ պատճառներով նրան դուր չէին գալիս։ Նա պատռում էր, այրում և անգամ պատուհանից դուրս նետում։ Այդկերպ, ըստ որոշ
Աշխարհահռչակ գեղանկարիչ Հյորմենս (ճիշտ արտասանությունը) վան Ռեյն Ռեմբրանդտի լավագույն կտավներից մեկը «Անառակ որդու վերադարձը» կտավն է, իր վերջին ստեղծագործությունը: Ռեմբրանդտը ծնվել է Լեյդենում 1606 թվականին և մահացել է 1669 թվականին: Այսինքն այս կտավի ծննդյան տարեթիվն է 1669: Բայց Ռեմբրանդտը այն վրձնել է մի
Յոթ հետաքրքիր փաստ Ամադեո Մոդիլիանիի մասին Նկարիչը ծնվել է 1884 թվականի հուլիսի 12-ին։ Նրա հարուստ ներկապնակով դիմանկարներն ու մերկ մարմինները պահանջված են ինչպես հավաքորդների, այնպես էլ արվեստասերների կողմից։ Ամենաքիչը թերևս, որ հայտնի է Մոդիլիանիի մասին, նրա կարճատև և բացառիկ ողբերգական կյանքն է։ 1.
«Երազը» (ֆր.՝ Le Rêve, անգլ.՝ The Dream) Պաբլո Պիկասոյի սյուրռեալիստական ոճովարված ամենահայտնի ստեղծագործություններից է։ Նկարում պատկերված է կարմիր բազկաթոռում քնած նկարչի քսաներկուամյա սիրուհին՝ Մարիա-Թերեզա Վալտերը։ Կնոջ երեսը բաժանված է երկու մասի՝ մեկը բաց երանգով ու խաղաղ, մյուսը՝ մուգ և կրքոտ։ Դա ցուցադրում է
Նույնիսկ նրանք, ովքեր գլուխ են հանում արվեստից, ոչ միշտ են ունակ առաջին հայացքից ճանաչելու ժամանակակից գլուխգործոցները։ 1․ Ըստ միջազգային չափանիշների՝ կերպարվեստի առարկա կարելի է համարել այն, ինչը ստեղծագործողն ինքն է համարում, ինչպես նաև, եթե գտնվի ընդամենը մեկ մարդ, որը համաձայն կլինի այդ կարծիքի
Երեւան, «Սիլաչի», 1974, Ձմեռ Սիրելի ընթերցող Այդ օր համատարած ձիւն էր ու ցուրտ: Իմ լաւ ընկերներէս՝ քանդակագործ Ֆերտինանտ Առաքելեանի հետ կ’երթայինք դէպի «Սիլաչի», ուր կը գտնուէր իր եւ իր գործընկերոջ՝ Մկրտիչ Մազմանեանի համատեղ արուեստանոցը: Ճանապարհին, զրոյցի ընթացքին ըսաւ. -Մկոն մեզ է սպասում, նա
