Արամ Ավետիս/Գեշ գարուն
Ես իմ առագաստը կոտրված հայելիներից եմ կարել որպեսզի իմ նավը ինձ հեռու տանի ինձնից։ ***Երբ ես չկայի դեռ չէր ծնվել այն մարդը որ կմտածեր որ այս աշխարհում ամեն տեղ ամեն բան ճիշտ է իսկ հիմա երբ ես կամ ես վստահ եմ որ ինչ
Խուլիո Գարմենդիա․ Հանգուցյալն ու ես
(1898-1977, Վենեսուելա)Իսապաներենից թարգմանությունը՝ Կառա Չոբանյանի Հապճեպ քննության առա այն տարօրինակ իրադրությունը, որում գտնվում էի: Պարտավոր էի դա անել. առանց վայրկյան իսկ կորցնելու սկսել իմ alter ego-ի որոնումները: Քանի որ որոշ անհայտ հանգամանքներ նրան բաժանել էին իմ անձից, հարկ էր գտնել նրան, քանի դեռ
Օգոստինոս Երանելի, Աստծո քաղաքի մասին
Միջնադարյան փիլիսոփա, աստվածաբան, Հիպոյի եպիսկոպոս Սուրբ Օգոստինոս Երանելու (կամ Սուրբ Ավգուստինուս Ավրելիուս) 413–426 թթ. գրած (որոշ աղբյուրներում նաև 427թ) De civitate Dei contra paganos (Աստծո քաղաքի մասին՝ ընդդեմ հեթանոսների) խորագրով տրակտատը՝ արևմտյան աշխարհի աստվածաբանական, քրիստոնեաջատագովական (որոշակիորեն հակաճառական), փիլիսոփայական (ինչ-որ իմաստով նաև պատմական) մտքի
Հովհ. Թումանյանի «Գիքորը» պատմվածքի առանցքային մի քանի հարցերի քննություն
Հ. Թումանյանը իր գրական ժառանգությամբ այնքան խորն է նստած յուրաքանչյուր հայ մարդու հոգում` սկսած մանկության տարիներից, որ թվում է, թե Թումանյանի մասին ամեն ինչ գիտենք, ամեն բան ասվել է Թումանյանի մասին, նրա գրական ժառանգությունը ուսումնասիրվել է բազմակողմանիորեն։ Եվ որքան մեծ էր մեր
Ժաննա Բեգլարյան․ Հուշաբջիջ
***Վաղուցպիտի ծնվերլուսառատիմ ԺԱՄԱՆԱԿԸ։ Բայց չծնվեց։ Ես բորոտիկերպ առա։ ***Ինքս ինձօգնելու,ինքս ինձնովհիանալու,ինքս ինձնովհաստատվելուպահս եմորոնում։ Իսկ անդունդը,գնալով,խորանում է։ Իսկ հորիզոնը,գնալով,հեռանում է։ Ու երնանությունըմտացածին եւանիրական էթվում։ ***ՔՈ վերադարձին,միեւնույն է,ես անհունորենհավատում եմ։ Քո չքնաղ վերադարձին։ Քո վերադարձին,որ գարնանսելավաբերերկինք է։ Ամառային տապմիջօրե։ Աշնանայինմրգահանդես։ Ձմռանաստղալիցերկինք։ ՔՈ վերադարձինմիեւնույն է,ես անհունորենսպասում
Յուրի Սահակյանի հուշաքարը
Օրերս Երևանի Լենգրադյան 52 հասցեում, իր ապրած տան պատին բացվեց Յուրի Սահակյանի հուշաքարը։ Նախաձեռնությունը նրա որդունն էր՝ Հակոբ Սահակյանինը։ Յուրի Սահակյանի ընկերներն ու հարազատները ջերմ, սրտառուչ խոսքեր ասացին գրողի մասին, հիշեցին նրա ապրած լուսավոր կյանքի լուսավոր դրվագները։ Ելույթ ունեցողները՝ Հենրիկ Բախչինյանը, Տիգրան Մանսուրյանը,
Տաթև Սողոմոնյան. Անսահմանելի
Մայրն ամենաթանկըտվեց հայրենիքին Եվ շվարած նայեցգորշ, խամրող երկնքին,Հետո հպարտ քայլեցԵրկրի փողոցներով:Հայրը վիշտը բռունցք դարձրեց,Մարդկանց ժպտաց,Աստծո առաջ լաց եղավ,Շարունակեց սիրել ևօրհնել Երկրի հողըԵվ սփոփվել՝Նայելով Երկրի սահմաններին:Կինը չհասկացավԳարուն է, թե ամառ,Ծաղիկներն են ծաղկել,Թե տերևներն են թափվում,Ծիծաղեց արցունքների միջից,Հավատաց փառաբանականխոսքերին,դարձավ ծառ ևամրացավ հողում,հպարտ- հպարտնայեցերկրի
Զավեն Բեկյան․ Պոեզիայի մահը
Հայտնի բան է՝ մարդը զուտ կենսաբանական էակ չէ, այլապես նա տարված կլիներ զուտ կենսաբանական պահանջմունքներով (ուտել, քնել, քորվել, բազմանալ՝ սեքս անել և այլն)։ Նա ձգտում է կենսաբանականից տարբեր բաների, ուզում է Այլ լինել, որը նրան կապում է հոգևորին, նա գիտի
Կրեատիվ/Creative
