Մեր երկիրը շատ մերկացավ

Եթե պինդ երազենք, ապա իրականություն կդառնա մեր երազածը։Սոս Սարգսյան «Վերնատուն» հրատարակչությունը  լույս է ընծայել ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ Սոս Սարգսյանի «Երկիրը երկիր է»՝ հոդվածների, հուշերի, ակնարկների, մտքերի, հարցազրույցների ժողովածուն: Այն կազմել և խմբագրել է Արմեն Սարգսյանը։ Սոս Սարգսյանի կինը՝ Նելլի Սարգսյանը, ardi.am-ի հետ զրույցում

Նորայր Ադալյան, Ներողություն

Սույն պատմվածքում և ընդհանրապես նա այնքան յուրահատուկ մարդ էր, որ ոչ ոք նրան չէր ճանաչում, մինչև իսկ՝ կինն ու երեխաները, ոչ ոք չգիտեր՝ որտեղից է եկել և ուր է գնում այդպես աննկատ, կարծես մարդ չլիներ, նման չէր որևէ կենդանու կամ թռչունի, երբ շատեր

Լաչին դարձած Բերձորն ու չքնաղ Գողթանիկը

Բերձոր քաղաք, որ այժմ դիվանագիտական զգուշավոր, բծախնդիր մի շրջադարձմամբ նորից Լաչին է կոչվում․․․ Մոտակայքում ՝ մի փոքրիկ գյուղակ՝ չքնաղ Գողթանիկ անվամբ, որտեղ ուսուցչություն էր անում Երկնքի և Երկրի արանքում մոլորված այր մի զվարթնահոգի՝ Հրաչյա Բեյլերյան անունով (այդ մոլորվածությունը նա փարատում էր իր ոսկեղենիկ

Կարինե Ռաֆայելյան, Բանաստեղծի «որսը»

Վերջերս Ardi.am-հրապարակել է Զավեն Բեկյանի գրականագիտական հոդվածը՝ նվիրված Հակոբ Մովսեսի վերջին՝ «Գործք» բանաստեղծական ժողովածուին: Գրողի ասելիքը ժամանակի մեջ, իհարկե, փոփոխվում է՝ երբեք չկորցնելով իր ատաղձը: Այսօր մեր ընթերցողին ենք ներկայացնում Հակոբ Մովսեսի «Յոթներորդ որսորդություն» ժողովածուի մասին գրախոսություն, որը գրվել է 2014 թվականին՝ Դերենիկ

Սիրանուշ Զախարյան․ Անկանխիկ

Հենց այն պահին, երբ ես իմ տետրում ևս մեկ տող էի ավելացնում՝ հին անունով ու նոր թվով, ինչ-որ մեկը հաստատ գրում էր ևս մի պատմություն, որը վաճառելու շանս դեռ ունեի`միայն կարդալուց հետո։ Մի բան հստակ էր՝ ես վաճառական էի, ո՛չ հաշվապահ, ո՛չ էլ

Կարինե Ռաֆայելյան, Սահյանական

Համո Սահյանի հետ հանդիպմանը երկար էի սպասել. նա խուսափում էր հարցազրույցից: Բայց համառությա՞նս , թե՞ ԵՊՀ-ում 1990 թվականի գարնանը կայացած մի հանդիպման ժամանակ Հրանտ Թամրազյանի՝ իմ մասին հայտնած կարծիքի շնորհիվ արժանացա նրա բարեհաճությանը: Հրանտ Թամրազյանի առաջարկով ես և Ազնիվ Չիլինգարյանը՝ ԵՊՀ ասպիրանտներ, լուսանկարվեցինք

Զավեն Բեկյան․ «Իջեցված» պոեզիայի մասին

        Պոեզիայի աստվածուհին այս մանվածապատ աշխարհում ընթանում է որոնումների վայրիվերո արահետներով, աչքերը կապված՝ Թեմիսի պես, ձևի արդարություն որոնելո՞վ․․․- ի՞նչ է փնտրում ՝ մի հարցնող լինի․․․ Ինքը՝ պոեզիան ճանաչողության տեսա՞կ է։ Ոչ ամենևին, դրա համար գիտություններ կան։ Պոեզիան մարդկային հոգու արձագանքն է

Արամ Գևորգյան․ Աբսուրդ մանրապատումներ

Դեպուտատի մանրապատումներից Դեպուտատը կոֆե դնելու նկատմամբսեր ուներ։ Կոֆեն պատրաստելուց երգ էր լսում, հետո գնում էր աշխատանքի, կոճակ էր սեղմում, օրենք էր փոխում։ Ժամը 6-ից հետո գնում էր կաֆեներում աղջիկների հետ գյալաջի անում։ Ժամը 12-ին վերադառնում էր տուն ու քնում, որ հաջորդ օրը նորից