Ձյունը փակեց ճանապարհը։ Բուքը խառնել էր պատկերների իրականությունը՝ սարքել կապտամոխրագույն անդուր մի վիտրաժ։ Մարդիկ վազվզում էին քամու, կատաղած բքի միջով, պստիկները սայթաքում էին, ընկնում- ելնում, ձյունը դանդաղ իջնում էր մեր կիսաքանդ փողոցում, լցվում էր ակնաբիբերիս մեջ։ Մեռելի պես անթարթ աչքերով մեկնվել էի փողոցում՝
Արևածագը մեր թաղի բոլոր մարդկանց դուրս էր կանչում առավոտյան ժամը վեցին։ Դեղինն այնքան էր ջերմացնում տանիքների պոչից դուրս ցցված քիվերը, որ սկսում էր արևից պոկվել ու քսվել նաև մարդկանց ճակատներին, ձեռքդ բռնած քեզ հեքիաթի մեջ էր հասցնում, որտեղից միշտ կրակից շիկացած ալյուրի հոտ
30-ականներին փայտաշեն դպրոցը միակ երևացող կառույցն էր գյուղի տափակ, հողածեփ կացարանների շարքում: Դպրոցի վարիչը գյուղացիների ահ ու սարսափն էր: Սուտ մատնությամբ ճակատագրեր կործանող այդ ճիվաղը դեռ մանկությունից էր հայտնի իր այլանդակությամբ: Բայց երբ սկսեց համագործակցել Ներքին գործերի սև ագռավների հետ ու «հայրենիքին մատուցած
(Երկու գործողությամբ մենախոսություն) Մաս առաջին. Տղամարդ Մերի՞… Ձայնդ խզված է, հո մրսած չե՞ս, այսօր ցուրտ է ու քամոտ… Փառք Աստծո… Այո, ես աստվածապաշտ եմ, ինչ է՝ նորությո՞ւն է քեզ համար, բա ինչո՞ւ եմ Մարիամ Աստվածածնի նկարը մեր ննջարանում կախել, ուրեմն հավատում եմ։ Դու
Ardi.am-ը ներկայացնում է «Զանգակ» հրատարակչության առաջիկայում տպագրվելիք գրքերից։ Աննա Գավալդայի «Պարզապես միասին» վեպի գործողությունները տեղի են ունենում Փարիզում։ Հերոսները միայնակ, իրենց տեղը չգտած, բայց, միևնույն ժամանակ, տաղանդավոր երիտասարդներ են, որոնք, ճակատագրի բերումով հավաքվում են նույն հարկի տակ։ Այս գիրքը պատմում է բախումների, դժվարությունների,
«Էդիթ Պրինտ» հրատարակչությունը շուտով կներկայանա նոր գրքերով։ Հրատարակչության գլխավոր խմբագիր Դավիթ Սամվելյանը ardi.am-ին պատմում է սպասվող նորությունների մասին։ ‹‹Արդի›› մատենաշարով լույս կտեսնի Հրաչ Բեգլարյանի ‹‹Սարյակի պատուհանը›› վիպակների ժողովածուն, ‹‹Սփյուռք›› մատենաշարով՝ Նշան Պեշիկթաշլյանի ‹‹Ընկեր գինին և եղբայր ծխախոտը›› ընտրանին, ‹‹Ինքնություն›› մատենաշարով՝ Դավիթ Անհաղթի երկերի
(Վիպակ) Սկիզբը՝ այստեղ Ծնկաչափ շողք Ճանապարհը փախչում է լուսամուտից՝ մնացիր անհայտության մեջ, անարև օտարությունը քեզ վերցրեց իր խորթ տարածության խտիտը: Պոկվեցիր ուրախալի թվացող կյանքից, տեսա՞ր: Մորդ միապաղաղ կշտամբանքներն էլ էին քեզ համար երջանկություն: Իրիկունը՝ հարբած, ուրիշ մարդ դարձած գալիս է տուն, նախաշեմի կարպետին՝
Բանաստեղծությունը հոգեվիճակ է, բառ է, երևույթ է երբեմն, որ գտնում է ապահով հոգիներ և ապրում այնտեղ։ Բանաստեղծությունը կեղծավորություն չի սիրում, չի ընդունում մտացածին ձևորդումներ և անբնական խոտորումներ։ Բանաստեղծությունը հսկա, անկաղապար ընթացք է, որ երբեմն թռիչք է, իսկ քայլելիս` քայլ, խոսելիս բառ է, լսելիս`
