Դեն Ալարոդ Եվ սեղմած հուժկու ծնոտներիս մեջ, Ես կյանքի վերջին բառն եմ պիրկ պահում. Ճշմարտություն: Սիկաու «Հատ. վերջին գիրք» Երևի արևը զենիթին հասավ: Բացատը լուսավորվեց, խոտերն էլ դեղնավուն երանգ ստացան:Խիտ թփուտը կիսվեց, հայտնվեցին գիտաշխարհագրական արշավախմբի անդամները: — Գեղեցիկ տեղ է,- խոսեց մեկը,- գուցե
Մանկության ու պատանեկության տարիներին բոլորս էլ արել ենք անվնաս չար(աճճի)ություններ ու առավել կամ պակաս վնասակար չարություններ (իմա՛ հիմարություններ), որոնցից մի քանիսը լավ է, որ ճակատագրական չեն եղել… – Ա՛յ տղա, հիշում ե՞ս, ուղարկել էինք մածունի, ճամփին ընկել, բանկեն կոտրվել էր, պառկել էիր
ՁԵՌՔԴ ՏՈՒՐ, ՓՈՔՐԻԿ Գիտե՞ս՝ ինչու են ամպերը թղթից,- և անձրևները գունավոր այսքան, որովհետև մենք թելերից ենք դեռ, մեր մեջ ապրում են Նուրին ու Էլզան։ Պատուհաններն եմ փոխում ես նորից, դու սոսնձում ես ջրերը անձայն,- և քո կաթկթող ու լույս մատներից ես նշմարում եմ
Ջոկատի հրամանատարը նրա ուսուցչին ասել է. -Դու գնա Ստեփանակերտ, լրագրողի գործդ շարունակիր, դա ավտոմատ բռնելուց կարևոր ա, կռիվ գնացող շատ կա: Մեռած-կենդանի՝ մեր ժամանակը հավերժացնողի կռիվն ավելի պետքական ա… Հետո, զինկոմ, փոխգնդապետ Թումանյանը, գլուխը թղթերի մեջ, առանց երեսի նայել՝ գրասենյակի ռուսերենով
Մանրապատում՝ արցախյան բարբառով **** Մին անտար օձ կյամա մեր հայաթը, սկսում կատվեն ծեգերին օտելը: Խեղճերդ հունց ըն աջուծյախ փըխչի-փախչի անում, պա՛հ: Յընըյան ըն կյամ, տեսուտեն՝ փրկումնը չկա: Գյուդում չըմ, թա հունց ըմ յըրա հըսնում, հինչավ թխում, կըտաղում ա, բիդա ինձ հիրս անում ըռնըթաթախ,
-Իրարից ինչո՞վ ենք տարբերում, ի՞նչ ես կարծում: Նա ուրախ-շինծու հոգոց է հանում, հոնքերը սեղմում, կես-կատակ ասում. -Ինչքան ես եմ տեսնում՝ ոչ մի բանով, ես-դու-նա, բոլորս նույն շունն ենք: Խոսքը, հավանաբար, հոռետեսությունից է գալու, նրա կենսափորձի երես խորությունից: Նա արդեն վաղուց դադարել է
«Էդիթ Պրինտ» հրատարակչության առաջիկա ծրագրերի մասին ardi.am-ին մանրամասներ է ներակայացնում հրատարակչության հասարակայնության հետ կապերի պատասխանատու Ռոզա Գրիգորյանը: «Էդիթ Պրինտ» հրատարակչությունը, չնայած ծանր իրավիճակին, չի կարող հանրությանն առանց նոր գրքերի թողնել: Մեր հրատարակչության նախաձեռնությամբ ապրիլ-մայիս ամիսներին ընթերցողների սեղանին կդրվեն դասական և ժամանակակից հեղինակների բացառիկ
Կանադայում բնակվող իրանցի բանաստեղծուհի Էլահե Սալիմին, որ շուրջ մեկ տարի ապրել է Երևանում ու շատ սիրել այն, Քովիդ-19-ի պատճառով հատուկ դրության մեջ հայտնված Երևանի կենտրոնը բանաստեղությամբ է նկարագրել։ Այն թարգմանաբար ներկայացնում ենք Ardi.am-ի ընթերցողին։ Բնաստեղծուհի, դրամատուրգ և սցենարիստ Էլահե Սալիմին ծնվել է 1979թ․
