Հայ ժամանակակից գրականությունից քաղված այս մի քանի օրինակները ցույց են տալիս հայերենում հատուկ և հասարակ գոյականներին կապակցվող որ հարաբերական դերանվան գործածության ձևավորված ավանդույթը: Լևոնը, որ կանգնած էր զրուցողների ուրիշ խմբի մեջ, հարցրեց. «Ի՞նչ է, արդեն սկսեց գլխին զոռ տալ» (Հրանտ Մաթևոսյան)։ Միակ մարդը,
Զրույցի ենք հրավիրել «Տաղարան» համույթի գեղարվեստական ղեկավար և դիրիժոր, Հայաստանի առաջատար դաշնակահար-մենակատար, ՀՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ Սեդրակ Երկանյանին: —Մաեստրո, նախորդ տարվա համերգներից մեկի ժամանակ հանդես եկաք Հարություն Դելլալյանի՝ Կոմիտասին նվիրված սոնատի կատարումով: Ամեն անգամ այդ գործերը հեղինակի կատարմամբ լսելով՝ մտածել եմ, որ իրենից
Զանգվածային տեղեկատվության միջոցներով կարդում կամ լսում ենք. «Կազմակերպվել է թվով երկու այլ զորակոչիկի տարկետում տալու գործընթացը»: «Այս հարցը Ռուսաստանի և Հայաստանի ղեկավարների թվով երրորդ հանդիպման օրակարգում էր»: «Անվավեր է ճանաչվել թվով հինգ քվեաթերթիկ»: «Գնել են թվով 53 կոնյակ»: Օրինակների այս շարքը կարելի
Մեր օրերում հանդիպում են «ու» տառի գրության տարբերակներ, որոնք խորթ են հայ գրչության ավանդույթին: Համակարգիչների, ձեռքի հեռախոսների հայերեն ստեղնաշարերն ամրապնդել են «ու»-ի՝ երկու բաղադրիչից բաղկացած մեկ տառի ընկալումը։ Անկախ նրանից՝ «ու»-ն միատառ, թե երկտառ ենք դիտարկում, այն բաղկացած է երկու գրանշանից՝ ո-ից և
Ardi.am-ի զրուցակիցը Մանեն (Մանե Բաղդասարյան) է: -Մանե, բազմաթիվ մրցանակներիդ գումարվեց ևս մեկը՝ «Տարվա լավագույն ուսանող»՝ մշակույթ-սպորտ ոլորտում: Ի՞նչ զգացողություններ ունեիր: Սպասո՞ւմ էիր այս մրցանակին: -Այս մրցանակին երկրորդ անգամ եմ արժանանում: «Լավագույն ուսանողի» կոչումն ինձ համար մեծ պատիվ է, պարտավորեցնող է և ոգեշնչող: -Մրցանակներդ
Լույս է տեսել Արցախյան շարժման ազատամարտիկ, գրող Դավիթ Սարապյանի (Դև) (1966-1991) «Երեք հարյուր վայրկյան» ժողովածուն, որտեղ ընդգրկված են համանուն վիպակը, մի շարք պատմվածքներ և համակարգչային խաղի համար գրված «Վարազդատ արքա» սցենարը: Թարգմանությունը ռուսերենից և առաջաբանը՝ Մերի Կարապետյանի: «Երեք հարյուր վայրկյան» կինոսցենար-վիպակը արժանացել է
Արտակարգ իրավիճակների նախարարության Ճգնաժամային կառավարման պետական ակադեմիայի լրագրող Անի Անտոնյանի հետ զրուցել ենք «Աղետ, մարդիկ, պատմություն» գրքի մասին: -«Աղետ, մարդիկ, պատմություն» գիրքը Սպիտակի երկրաշարժի մասին է: Ձեր առաջին գիրքն է: Ինչպե՞ս ծնվեց այն գրելու գաղափարը: Ի՞նչ գործեր են տպագրված նրանում, ինչպե՞ս եք կատարել
Նամակ՝ Ս. Ա.-ին… ….Սարի մեղր կերե՞լ ես երբևէ, մեջը՝ սադափե, արևկա համ,- գրեցի նրան:- Առանձնակի քաղցր-մեղցր չէ, հազիվ անուշելու թավշե բույր ունի, անարատ համ, ի՜նչ համ, ռունգերդ են համտեսում կարծես, պուտը չի հասնում քիմքիդ խոռոչը, չի հալչում բերանիդ մեջ, լեզվի, շուրթերի արանքում
