Սկիզբը՝ այստեղ Երբ արդեն գնում էր տատը, հանդիսավորությամբ սեղանին դրեց 10000 դրամ: Խունկն ու մոմերը, ուրեմն, խորհրդանիշեր էին, իսկ սա արդեն «բնակարանամուտի» նյութեղեն նվեր է: Նրա գոհունակ տեսքը վաստակածի, իր արժեքն իմացողի գիտակցությամբ ճառագող սալոնային մադամ կարող էր ներկայացնել, մանավանդ՝ թոռանն այցելելուց առաջ
«Մութ նյութեր» (His Dark Materials) ֆիլմի հանդիսատեսը արդեն կսովորի մարդկային կերպարների կողքին տեսնել թափառող ու աղմկող արարածների։ Սրանք այսպես կոչված դեյմոններն են․ Ֆիլիպ Փուլմանի հանճարեղ ստեղծագործությունները նրա եռագրությունից հեռուստատեսություն են բերվել՝ միլիոնավոր ֆունտերի ու համակարգչային գրաֆիկայի շնորհիվ։ Իրադարձությունները զարգանում են երևակայական աշխարհում, որտեղ
Տիգրան Պողոսյանը ծնվել է 1995-ին Կապանում: Սովորել է Հայաատանի գեղարվեստի պետական ակադեմիայում գեղանկարչության բաժնում՝ Փարավոն Միրզոյանի արվեստանոցում: Բոլորովին վերջերս Կապանում տեղի ունեցավ երիտասարդ նկարչի առաջին անհատական ցուցահանդեսը: — Ե՞րբ որոշեցիք, որ ուզում եք դառնալ նկարիչ կամ՝ որ արդեն նկարիչ եք: — Շատ փոքր
Այսօր՝ հունվարի 17-ին, լրանում է հայ դասական Դերենիկ Դեմիրճյանի ծնդյան 143-ամյակը: Տասնամյակներ շարունակ գրողի տուն-թանգարանն իրազեկում է, որ Դերենիկ Դեմիրճյանի ծննդյան օրը հունվարի 17-ն է, ոչ թե… Հերթական անգամ հրապարակում ենք գրողի ծննդյան վկայականը՝ փարատելու համար բոլոր կասկածները: Ներկայացնում ենք տեսաշար, որում
Կինեմատոգրաֆիստների միությունում երեկ տեղի ունեցավ գերմանաբնակ հայ ռեժիսոր Արթուրո Սայանի «Maestro 95» ֆիլմի երևանյան առաջնախաղը: Հանդիսատեսի հետաքրքրությունը մեծ էր, դահլիճը՝ փոքր. ոմանք հատակին էին տեղավորվել, ոմանք ոտքի վրա էին: Կազմակերպիչները խոստացան ևս մեկ ցուցադրություն կազմակերպել փետրվարին և, իհարկե, ավելի մեծ դահլիճում: Մինչ ֆիլմի ցուցադրության մեկնարկը
Ասում է. «Տա՛տ, հիմա արդեն տուն ունեմ, կարող ես շուտ-շուտ հյուր գալ ինձ»: Ասում է. «Եթե էս վարձով խորդանոցը կամրջի տակ ձրի մնալու համեմատությամբ տուն է կոչվում, ուրեմն, հա, դու տուն ունես»: Ասում է. «Տա՛տ, գոնե էս տեղից էն տեղը չեմ թափառում երեխեքիս
Մեր լեզվի քերականական բազմաձևությունից օգտվելու փոխարեն մենք երբեմն նախապատվություն տալիս ենք միայն մեկ ձևի, դա դարձնում կաշկանդող կաղապար։ Այս անգամ կխոսենք այդպիսի կաղապարներից մեկի՝ «կողմից» կապով կազմվող կրավորական կառույցների մասին։ Արդեն այնքան է չարաշահվել այս ձևի գործածությունը, որ ոմանց սխալմամբ թվում է, թե
Խորհրդային միության տարիներին արված քանդակների զգալի մասը, եթե նույնիսկ գաղափարական առումով այսօր մեզ չեն գոհացնում, դժվար է չհամաձայնել, որ արվեստի բացառիկ նմուշներ էին: Այլ կերպ ասած՝ պատվանդանից ցած են բերվում Լենինն ու բանվոր դասակարգի խորհրդանիշը, բայց տուժում է արվեստը: Ստեղծվում են նորերը: Գրեթե
