Միստիկան և իրեղենությունը՝ օրգանական համադրության մեջ
Արձակագիր Անուշ Ասլիբեկյան Արծրունին հորինում է հողեղեն, իրապատում նյութ՝ սեղմ ծավալների մեջ ամփոփելով ընդգրկուն ասելիք: Ինչ-որ պահի, ինչ-որ պատումում իրականությունը նահանջում է՝ տեղը զիջելով խորհրդապաշտությանը, տարաշխարհիկին: Անուշը կարողանում է գտնել գրական երկի մի քանի էջում հավերժությունը պահի մեջ և պահը հավերժության մեջ տեղավորելու






