Դույնը՝ մարմինը, կավից արարվեց՝ ըստ Աստվածաշնչի։ Կանխավ արարվեց տիեզերքը, ընդ որում ՝ Երկիրը, այնուհետև շնչավորների թվում ՝ մարմինն ադամորդու, ավելի ճիշտ՝ նրա նախահայր Ադամինը, որը կենդանացրեց Աստված՝ վրան Շունչ փչելով։ Այդ շունչը հոգին է։ Այն, հասկանալի է, որ միանալով ԱՐԴԵՆ ԱՐԱՐՎԱԾ կավին, որպես
Մի առիթով լսել էի, որ Ցեղասպանությունը վերապրած հայ կինը մահվանից առաջ զավակներին խնդրել է հանել իր մարմնում մնացած փամփուշտը՝ ասելով․ «Թուրքի փամփուշտով գերեզման չպիտի մտնիմ»։ Այդ կինն Ագուլինե Թաթուլյանն էր՝ Կիլիկիայի Հաճըն քաղաքի ինքնապաշտպանական մարտերում կռված բուժքույրը և ողջ բնակչությունից փրկված 7 կանանցից
Լույս է տեսել Զավեն Բեկյանի «Բանաստեղծության ներսն ու դուրսը» ժողովածուն։ Ardi.am-ի հետ զրույցում Զավեն Բեկյանը նշեց, որ գիրքն ունի երեք բաժին՝ խոհագրություններ, հոդվածներ և գրախոսություններ, որոնց զգալի մասը անտիպ է։ -Պարոն Բեկյան, խոհագրությունները ծնվում են բանաստեղծությունների՞ց, թե՞ մեկնաբանում են բանաստեղծությունը։ Ինչո՞ւ «Բանաստեղծության ներսն
Ի՞նչ է առաջարկում համաշխարհային գրաշուկան այսօր, ինչպե՞ս է կատարվում ընտրությունը այն գրքերի, որ պետք է թարգմանաբար ներկայացվեն հայ ընթերցողին։ Թարգմանիչ-հրատարակիչ համագործակցության ի՞նչ մեխանիզմներ են գործում մեզանում։ Այս հարցերի շուրջ զրուցել ենք թարգմանիչ Մարիա Սադոյանի հետ։ -Մարիա, ի՞նչ եք կարծում՝ համաշխարհային բեսթսելերները հասնո՞ւմ են
Որպես նախաբան ուզում եմ մեջբերել 1996թ․ լույս տեսած իմ «Անժամության վայր» ժողովածուից մի բանաստեղծություն․ * * * Օ, սրբազան զարկով զարկվածներ՝ զրկվածներ երանելի մահկանացությունից․․․ Դուք Տիեզերքի վրա բացված մի պատուհան ունեք, մի պատուհան ունեք Զարկից բացված — և պարզապես տեսնում եք Հավերժն ու
Մելինե Ապիկյանն արդեն մեկ տարի աշխատում է Սոս Սարգսյանի անվան Համազգային թատրոնում որպես հնչյունային օպերատոր։ Ասում է, որ թատրոնը ներսից ճանաչելն ուղղակի հրաշալի է: -Թատրոնում աշխատելը, հատկապես երբ դեռ ուսանող ես, հրաշալի է: Ես ապագա բեմադրիչ եմ ու միշտ ասում եմ ինքս ինձ՝ Մելինե՛, էն
Ցանկացած երկրի մշակույթին գնահատական տալու լավագույն չափանիշներից մեկը նրանում թարգմանական արվեստի զարգացման մակարդակն է: Այս առումով հայ ժողովուրդը իրավունք ունի հպարտանալու, քանի որ դարեր ի վեր մեր իրականությունում ավանդաբար մեծ դեր է հատկացվել այդ արվեստին: Սկսած V դարից՝ թարգմանական արվեստը ապրել է և՛
Վանո Սիրադեղյանին 27. 07. 2024 ք. Ծաղկաձոր Վանո Սիրադեղյանի մասին իմ միակ հիշողությունը, որ անձնապես ինձ է վերաբերում, նրա պատմվածքների առաջին ժողովածուի անվանաթերթին արված մի մակագրություն է՝ խոշոր, անփույթ ձեռագրով. «Քաղցր բալին՝ բանաստեղծուհի Շուշոյին: Կոլեգա Վանո»: Երբ «Կիրակի» ժողովածուն
