«Շրթհարմոնը» պատմվածքը Վահան Տեր-Ղազարյանի (1950-2021) «Տիպանգո» ժողովածուից է։ Լույս է ընծայել «Էդիթ պրինտ» հրատարակչությունը։ Նվիրում եմ ընկերոջս՝ Մհեր Թովմասյանին (Մոխ) Երկուշաբթի օրը, առավոտյան իննին բուժքույրը մտավ պալատ ու արթնացրեց նրան։ Նա հանեց շապիկն ու շրջվեց ձախ կողին։ Բուժքրոջ ձեռքին լիքը սրսկիչ կար, կռացավ ու սրսկեց
Այսպես կոչված անկման (décadence) գրականությունը համակարգային բնույթ ունի: Այս գործերը ստեղծել են առավել բանիմաց, առավել հնարամիտ և երբեմն նույնիսկ առավել խոր գրողներ, ի տարբերություն նախորդների, որոնց աշխատանքները վեր են հանել բոլոր հաշվարկելի արդյունքները, պահպանել, դասակարգել, ի մի բերել լավագույնն ամբողջից, որքանով այն հնարավոր
Պարել՝ մտածելով: Պարել՝ պատմություն պատմելու համար… Շարժման գեղարվեստականությունը բացահայտել ենք բալետի արտիստ, մի շարք միջազգային փառատոների մրցանակակիր Գոռ Սարգսյանի հետ: Բալետը Գոռի համար ներդաշնակություն ապահովող արվեստ է: Երջանիկ է, որ հանդիպեց այնպիսի մարդկանց, ովքեր կարևոր դերակատարություն ունեցան մասնագիտական ճանապարհի ընտրության հարցում: -Երբ պարարվեստի
Սկիզբը՝ այստեղ Մի անգամ առյուծը, փիղը, ընձուղտը… I Մի անգամ առյուծը, փիղը, ընձուղտը, ջայլամը, որմզդեղնը, վայրի ձին և շունը վիճեցին, թե ով է իրենցից ամենաարագը վազում։ Վիճեցին, վիճեցին և քիչ էր մնում կռվեին։ Լսեց Գրիշա Ապելսինովը, որ կենդանիները վիճում են, և ասաց. -Հեյ,
Դիտել գրառումը Հայկական Բարեգործական Ընդհանուր Միության (AGBU) սրահում կայացավ «Արցախ» կամերային նվագախմբի համերգը։ Քսան տարի ՀԲԸՄ-ն աջակցել է Արցախի կամերային նվագախմբի գործունեությանը, այժմ ևս շարունակվում է աջակցությունը։ Վստահաբար կարելի է ասել, որ նվագախմբի կյանքում կատարվել է բեկումնային իրադարձություն․ նվագախմբի գեղարվեստական ղեկավարի և գլխավոր
(ըստ իրական կամ հնարովի դեպքերի) Նա հիմարաբար ծամում էր իր առջև դրված մարդու մարմնի կտորները և գոհունակության խոսքեր էր ասում ինձ՝ մատուցողիս․․․ Ավելի շուտ՝ իր համար օր ու գիշեր այդ մարդու մսերը մի կերպ մասնատող ու համեմունքներով ինչ-որ կերպ ուտելիքի վերածողիս։ Իսկ ինչո՞ւ
«Խարմսի համար իր կյանքը արվեստի վերածելը հույժ կարևոր էր։ Նա կյանքի՝ իբրև հրաշքի զգացում ուներ, և պատահական չէ, որ հրաշքի մասին շատ պատմվածքներ ունի։ Չափազանց հատկանշական է մարդու մասին պատմվածքը, որը կարող էր հրաշքներ գործել, բայց ամբողջ կյանքում ոչ մի հրաշք չգործեց. նրան
Նրան անվանում էին ռուսական Դիսնեյ՝ «անիմացիայի արքա»։ Ռուսական անիմացիայի ոսկե ֆոնդը անհնար է պատկերացնել առանց Բորիս Դյոժկինի ֆիլմերի։ Նա հսկայական ներդրում ունի ռուսական անիմացիայի դպրոցի կայացման մեջ։ Ցավոք, կյանքի վերջում նրան թույլ չէին տալիս ֆիլմեր նկարել, և հանճարեղ անիմատորը ապրուստ էր վաստակում գրքեր
