Դեկտեմբեր ամիսն ա։ Էնքան ցուրտ ա, որ մարմիններս չենք զգում։ Հա՛, գիշերները կուչ ենք գալիս, կպչում ենք իրար, որ տաքանանք․ դե, էլի չեղած տեղից լավ ա։ Մի խոսքով՝ շնչում ենք, ամեն ինչ նորմալ ա, եթե չհաշվենք էն փաստը, որ արդեն տասնմեկ օր շրջափակման
Բագրատունյաց փողոցի դեղատներից մեկում այցելուների ուշադրությունը դեղերից առավել գրավում են 65-ամյա Ռաֆայել Հարությունյանի ձեռքի աշխատանքները։ Ռաֆայել Հարությունյանը միայն 60 տարեկանում գտավ իր հոգու դեղը՝ իրեն այդքան հանգստություն բերող մասնագիտությունը՝ կավագործությունը։ Դեղատունը պատկանում է նրան, որտեղ էլ հաճախ դեղերից քիչ հեռու ցուցադրում է իր
Սկիզբը՝ այստեղ Մասնագիտական ճանապարհի ընտրություն․ ինքնաբացահայտման ուղին Առաջին դասարանում որոշել էի ուսուցչուհի դառնալ, երկրորդում՝ կինոռեժիսոր, որ մանկական ֆիլմեր նկարեմ։ Հայացքս շրջվեց դեպի թատրոնը, երբ հայտնաբերեցի Դրամատիկականը։ Իմ սերունդը թատրոն փոքր հասակից էր մուտք գործում՝ Տիկնիկային, հետո ՊՀԹ։ Ինձ մայրիկս նույնիսկ Սունդուկյանի անվան թատրոն
«Ես»-ը այն է, ինչին ես տիրապետում եմ»: (Էրիխ Ֆրոմ) «Առանձին հոգու բախումները վերարտադրվում են հասարակության ներքին բախումներում»: (Ջորջ Ֆրանկլ) Իմ անունը Արամ է, բայց ես Վիլյամ Սարոյանի որդին չեմ, և ոչ էլ քեռին կամ թոռը, որևէ արյունակցական կապ չունեմ այդ նշանավոր մարդու
Ardi.am-ի հյուրը Հայաստանի կամերային երգչախմբի գեղարվեստական ղեկավար և գլխավոր դիրիժոր Ռոբերտ Մլքեյանն է: —Պարո՛ն Մլքեյան, ես հաճախ եմ ներկա լինում Հայաստանի կամերային երգչախմբի համերգներին և ամեն անգամ դահլիճում տեսնում եմ ունկնդիրների մի որոշակի խումբ՝ անկախ նրանից, թե ինչ ծրագրով եք հանդես գալիս այդ
Թատերագետ, արվեստագիտության թեկնածու, պրոֆեսոր Նարինե Սարգսյանը ժամանակակից թատերարվեստի նվիրյալներից է։ Զրուցել ենք մանկության, ինքնաբացահայտման, ընկերության, թատրոնի, տուն-արվեստանոցի, անցյալի և նոր բացվող օրվա մասին։ Այս հուշապատում զրույցի մեջ նաև չպատված պատմություններ կան հայ անվանիների մասին՝ Սիլվա Կապուտիկյան, Հրաչյա Ներսիսյան, Հրաչյա Ղափլանյան, Վարդան Աճեմյան, Ռուբեն
Երևանի Խամաճիկների և Համազգային թատրոնների բեմերում ընթացքի մեջ են թատերագետ, դրամատուրգ Անուշ Ասլիբեկյանի միաժամանակ երկու պիեսի բեմադրություն` Դիլաքյան եղբայրների «Գտնված երազ» մուլտֆիլմի հիման վրա ստեղծված համանուն պիեսը և Ա. Ասլիբեկյանի «Մերսեդես» պիեսի թատերականացված ընթերցումը։ Այս պիեսների, թատրոնի ու թատրոնի խնդիրների, հանդիսատեսի և թատերագետի
25-ամյա Մարթա Դանիելյանի համար նկարելը կյանք է, զգացմունքների արտահայտման միջոց և հանգստություն։ Մարթան մասնագիտությամբ նկարիչ-մանկվարժ է, ավարտել է ՀՊՄՀ Գեղարվեստական ֆակուլտետի Կերպարվեստ բաժինը։ Նկարել է մանկուց։ 7 տարեկանից հաճախել գեղարվեստի դպրոց։ «Դեռ դպրոցական տարիներից նկարում էի դիմանկարներ և վաճառում,- ասում է նա։- Համալսարանական
