Շռայլ տաղանդներով օժտված անհատը՝ Անտոնիո Բանդերասը, նվաճեց ոչ միայն հարազատ Իսպանիան, այլև Հոլիվուդը։ Երաժշտություն, երգ, կինո, այս բոլոր ոլորտներում նա լավագույնս դրսևորեց իրեն՝ դառնալով միլիոնավոր մարդկանց կուռքը։ Շատերը փորձեցին կրկնօրինակել նրա անկրկնելի ոճը։ Այնուամենայնիվ, Բանդերասի հմայքը նրա բնատուր շնորհքն է, ինչն էլ նրան
2021 թվականը հոբելյանական է անվանի կոմպոզիտոր Ալեքսանդր Սպենդիարյանի համար. նշվում է նրա 150-ամյակը: Հոբելյանը չի պարփակվում հանրապետական ոգեկոչումի սահմաններում. այն արժանացել է միջազգային արձագանքի: Այս և այլ հարցերի շուրջ է մեր զրույցը Ալեքսանդր Սպենդիարյանի տուն-թանգարանի տնօրեն Մարինե Օթարյանի հետ: — Մարինե՛, կարծում եմ՝
Առավոտյան քեզ գուրգուրում է տաքուկ վերմակդ, որ առել ես երկար և ձյան նման սպիտակ ոտքերիդ արանքը: Պատուհանից անկողնուդ կողմ ընկնում են արևի հոգեհմա ճառագայթները և սպիտակ ոտքերդ տաքացնում, զերծ պահում մրսելու վտանգից: Ականջիդ տակ զգում ես մի սառը շունչ, մի ծանոթ համբույր այտերիդ:
«Կինո և գրականություն․ Հենրիկ Մալյան, Աղասի Այվազյան» խորագրով հանդիպումը կայացել է Գրքի երևանյան փառատոնի շրջանակում։ Բանախոսներ՝ ռեժիսոր Նարինե Մալյան, կինոլրագրող Ռոբերտ Մաթոսյան, ռեժիսոր, թարգմանիչ Դավիթ Մաթևոսյան ու արձակագիր Ալիս Հովհաննիսյան։ Զրույցը վարեց արվեստաբան Տիգրան Գրիգորյանը։ 1960-ականները խորհրդահայ մշակույթի զարգացման բուռն տարիներ էին, որոնք
Սկիզբը՝ այստեղՎԱՐԱԳՈՒՅՐ (Վարագույրի առաջ․ Վահեն և Աստղիկ)։ ՎԱՀԵ Տես, կոշիկներս մաշվել են իսպառ, Ահա, վերջացավ իմ գավազանը (Դեն է նետում)։ ԱՍՏՂԻԿ Համարձակ քայլիր, կղզին շատ մեծ չէ․ Նայիր, տեսնո՞ւմ ես տունը Արևի Եվ ոսկեճաճանչ սուրբ ավազանը։ ՎԱՀԵ Ոչինչ չեմ տեսնում, ԱՍՏՂԻԿ Այս լուսե
«Էդիթ Պրինտ» հրատարակչությունը «Արդի» մատենաշարով ներկայացնում է Արմինե Գաբրիելյանի «Շուշաններ» պատմվածքների ժողովածուն։ «Շուշաններ»-ը հեղինակի առաջին գիրքն է։ — Ձեր գիրքը կարդալիս հիշեցի Ճապոնական ծագմամբ բրիտանացի գրող Կազուո Իշիգուրոյի «Օրվա մնացորդը» վեպը։ Կյանքի վերջում, գիտակցում ես, որ բաց ես թողել երջանիկ լինելու հնարավորությունը, բայց
Նկարչուհի, մանրանկարչության մասնագետ Լուսինե Ազատյանի վերջին աշխատանքները կատարված են հայկական ձեռագիր մատյանների ձևավորման արվեստի և ճարտարապետական զարդաքանդակների ուսումնասիրությունների արդյունքում։ «Նպատակս մեկն էր՝ վերարտադրել և տարածել ազգային դպրոցների հիման վրա ստեղծված մշակութային արժեքները՝ ճանաչողական նպատակով,- ասում է Լուսինե Ազատյանը։- Մասնավորապես անդրադարձել եմ անվանաթերթերի մարդագիր
Լեգենդար դերասան Մհեր Մկրտչյանի մահվանից տարիներ անց նրա հիշատակը շարունակում է համախմբել տարբեր ազգերի կինոսիրահարներին։ Հանդիսատեսին և հեռուստադիտողին զարմացրած հայ դերասանին հիշում են ոչ միայն Հայաստանում և նախկին ԽՍՀՄ տարացքում, այլ հեռավոր Ասիաում ևս։ Հնդկական երկու ֆիլմերում հրաշալի դերերը Մհեր Մկրտտչյանին անմահացրեցին հնդիկ
