Վանաձորի Հովհաննես Աբելյանի անվան պետական դրամատիկական թատրոնում ավարտվեց երկու փուլից բաղկացած «Հարց դերասանին» նախագիծը: Ծրագրի նպատակը դպրոցականներին թատրոնին մոտեցնելը, դերասաններին, ռեժիսորներին առավել ճանաչելի դարձնելն էր: Ինչպես նշում է նախագծի հեղինակ, թատրոնի լրատվության և հասարակայնության հետ կապերի պատասխանատու Գոռ Փելեշյանը՝ նախագծի առաջին փուլին մասնակցել
Մարդիկ են կերտում ու ապրեցնում համայնքը, երկիրը և հայրենիքը: «Ջերմուկն ապրեցնող մարդիկ» շարքն իրականացնում է «Դեպի Ջերմուկ» քաղաքացիական նախաձեռնությունը, որի նպատակն է հանրայնացնել Ջերմուկի ողջ հմայքն ու գրավչությունը՝ մարդկանց, հայտնի ու անհայտ վայրերի միջոցով: Սամվել Ենոքյանը Ջերմուկին գույն ու շունչ հաղորդող մարդկանցից է:
Երեւան, 2010, Ձմեռ Հեռաձայնը հնչեց․ ընկեր մըն էր. -Ու՞ր ես, կրնա՞ս գալ: -Հեռու եմ, չեմ կրնար գալ, ուշ է արդէն: -Ուշ չէ, եկուր, մեծ անակնկալ ունիմ քեզի: -Վահրամի (Դաւթեան) հետ եմ, Ռուբէն Աբովեանի մօտ, որ Մերձաւան գիւղը կ’ապրի: -Ո՞ւր է ատիկա: -Էջմիածնի ճանապարհին…:
Մինչև սրունքներս թրջվել — ցեխոտվել եմ։ Սառն անձրևի կաթիլները ծակծկում են դեմքս ու սրբում այդ եղանակին ծիծաղելի թվացող շպարս (հետո էլ ասում են՝ անձրևին հանդարտ քայլելն օգնում է քիչ թրջվել): «Կեսն անցել ես, հետդարձ չկա»,- կրկնում եմ մտքումս՝ սրթսրթալով։ Բայց որքան մոտենում եմ
Անի ԱՆտոնյանի անդրադարձը՝ այստեղ
Թաթուլ Ալթունյանի անվան երգի-պարի պետական վաստակավոր անսամբլը հոբելյանական 85-րդ համերգաշրջանին ընդառաջ ՀՀ ԿԳՄՍ նախարարության աջակցությամբ ս.թ դեկտեմբերի 2-ին և 3-ին նախաձեռնել է համերգային հյուրախաղեր Վրաստանի մայրաքաղաք Թբիլիսիում: Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ անսամբլի երկարամյա գործունեության ընթացքում հարևան երկրում տասնյակ համերգներ են տեղի ունեցել
Դեկտեմբերի 2-ին, ժամը 15:00-ին, Ժամանակակից արվեստի թանգարաանում (Երևան, Մաշտոցի 7) կբացվի «Վերածննդի 10 հանճարներ» խորագրով մուլտիմեդիա ցուցահանդեսը, որը կգործի մինչև 2023 թվականի հունվարի 15-ը: Ցուցահանդեսին կներկայացվեն Վերածննդի դարաշրջանի (Վաղ, Բարձր, Ուշ) իտալացի 10 աշխարհահռչակ նկարիչներիչները՝ Բոտիչելլի, Բելլինի, Դա Վինչի, Միքելանջելո, Ռաֆայել, Ջորջոնե, Վենետո, Տիցիան, Տինտորետտո,
Սկիզբը՝ այստեղ ԻՍԻՍ Չորրորդ դասարանի հետ վերջացավ նաև երկրորդ մանկությունս, ու կրկին ինձ մխիթարողները թուղթն ու մատիտներն էին: Ձեռքս պնդացել, նկարում էր ամենն, ինչ տեսնում էի թե՛ աչքերով, թե՛ հոգով ու թե՛ մտքով: Չկար ոչ մի սահման ու անհաղթահարելի դժվարություն: Նկարում էի
