Հրապարակումը նվիրվում է Դերենիկ Դեմիրճյանի՝ 145 և գրողի տուն-թանգարանի 45-ամյակներին Երեք տարի տևեցին կինոռեժիսոր Էդգար Բաղդասարյանի «Էրկեն կիշեր»` խորհրդանշական վերնագրով և կառուցվածքով կինոնկարի ստեղծման աշխատանքները, որը մեր էկրաններին հայտնվեց 2018 թվականի տարեվերջին: Այն ասես եռածալ նկարի սկզբունքով ստեղծված լինի` յուրօրինակ ֆիլմ-տրիպտիխ է, որի
Երեւան, 1976, Աշուն Սիրելի ընթերցող Նոր ընդունուած էի Գեղարուեստաթատերական բարձրագոյն հիմնարկը իբրեւ արուեստաբանութեան դոկտորայի (Phd-ի) թեկնածու, երբ իմ լաւ ընկերներէն՝ «Երքաղնորոգնախագիծ» Բարձրագոյն հիմնարկի գլխաւոր ճարտարապետ Պետրոս Աբաջեանը այդ օր եկաւ եւ տեղեկացուց որ շաբաթ օր երեկոյան հրաւիրուած ենք Բագրատի մօտ, ուր անակնկալ մը
«Էրեբունի» պատմահնագիտական արգելոց-թանգարանում մինչև ապրիլի 29-ը կգործի «Էրեբունի․ Ասիլվա» խորագրով ցուցահանդեսը, որում ներկայացված են ֆրանսահայ գեղանկարիչ, քանդակագործ Ասիլվայի (Սիլվա Առաքելյան) աշխատանքները։ Նա Փարիզի «Մեծ պալատի» (ֆր.՝ Grand Palais) «Comparaison» սալոնի ղեկավարն է, ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Պլաստիկ արվեստի միջազգային ընկերակցության հիմնադիրը, առաջին քրիստոնյա կինը, որն արժանացել է
Ոչինչ չունես` եթե խաղաղություն չունես, ասում էր լուսահոգի տատս: — Ունեմ, տա՛տ, ունեմ լիքը,- ասում էի` կում-կում խմելով տաք սուրճը: Ունեմ մի մեծ բաժին ու կարող եմ հանգիստ բաշխել՝ ինձնից չարակամորեն աչք չկտրող, շնորհներս ու արատներս համրող, զգացմունքայնությունս թուլություն ընկալող, բացերս ու մոլություններս
Օրեր առաջ զանգահարեց Հրաչօ-Հրաչյա Մաթևոսյանի ավագ որդին՝ Արտակը: -Հայրիկի 85-ամյակն է, ուզում ենք մտերիմների մի փոքր խմբով հավաքվել մեր տանը, միասին մի կտոր հաց ուտել: Որքա՜ն Հրաչօ-ական էր այս մի նախադասությունը, ի՜նչ ջերմ ալիք տարուբերվեց իմ ներսում: Հավաքվել էինք Հրաչօ-ականներով ու վայելում էինք
Թեքեյան կենտրոնում ապրիլի 11-ին, ժամը 16։00-ին, կբացվի Վիկտոր Դանիլովի լուսանկարչական աշխատանքների ցուցահանդեսը։ Լուսանկարչության սիրահարները կարող են տեսնել դրվագներ Նյու Յորքից և այլ քաղաքներից։ Ինչպես ասում են՝ Վիկտոր Դանիլովը աշխարհին լույս և բարություն է բերում։ Նա նկարիչ է, լուսանկարիչ, երաժիշտ, գերազանց կազմակերպիչ, ով ունակ
Մեկ տարի առաջ այս օրերին ամեն ինչ այլ կերպ էր: Գործի գլուխ էին կանգնել հինգ հոգով․ մեկը ցեմենտի ու քարի հետ անընդմեջ շփումից կոշտացած մատներով ուղիղ ու ամուր պատեր ու սալահատակ էր շարում, մյուսը մկանուտ ձեռքի բռունցքներով պատրաստ էր պեմզաբլոկե պատեր քանդել,
Սպիտակ «Ժիգուլին» կանգ է առնում ոլորապտույտ ճանապարհի եզրային ցուցանակի մոտ: «Счастливого пути! Возвращайтесь!»,- ասում է ժանգոտած ու ծռմռված երկաթը։ Մացառուտի մեջ կորած գետը գարնան շունչ է առել։ Մենք Փարպիում ենք։ Գյուղ մտնելուց առաջ խորհուրդ կտանք վերհիշել 5-րդ դարի հայոց պատմության նշանակալի մարդկանց ու
