Կա միջնադարյան մի աշխարհ
Կանոնական աղոթագրության, հատկապես Գրիգոր Նարեկացու և Ներսես Շնորհալու աղոթքների լեզուն մի բացառիկ դաշտ է, որտեղ «միաձուլվում» են քերականությունն ու աստվածաբանությունը, բառն ու մարդկային ներաշխարհը։ Միջնադարյան աղոթքի բառապաշարը կոչված էր անելու անհնարինը՝ նկարագրելու աննկարագրելին (Աստծուն) և արտահայտելու անարտահայտելին (մարդկային հոգու խորությունը)։ Բառաստեղծում (նորաբանություններ): Վերոնշյալ





