Յոթ աստղակաթ հեքիաթ․ Ժպտացող աստղեր

Նախորդիվ՝ Գառնուկն ու հովիվը — Նեղանում եմ, երբ գրքի թերթերը ծալում ես,- ասաց մայրիկը,- փչանում են, չէ՞: — Բայց ես այնտեղ ժպիտներ եմ պահում,- ժպտաց տղան,- տե՛ս: Մայրը լռեց, վերմակով ավելի ամուր ծածկեց փոքրիկ տղային ու համբուրեց նրա գլուխը: — Իսկ գիտե՞ս՝ աշխարհում

Անի Անտոնյան․ Մոր անունը

Արշալույսը մտավ գոմ ու մինչև պռունկը խոտով լցված մսուրի կողքին գտավ Նաղըշին, որը սաստիկ ցավից փորը գետնին էր քսում:  Կենդանու մսոտ վիզը մեկումեջ ջղաձգվում էր, աչքերն արյուն էին կապել: Անասնաբույժն ախտորոշեց մարսողական խանգարում։ Դա պատճառ դարձավ, որ ութ տարվա  կյանքի մեջ առաջին անգամ

Յոթ աստղակաթ հեքիաթ․Գառնուկն ու հովիվը

Նախորդիվ՝ Աստղերը, արքան ու ․․․ Չեք հավատա, փոքր ժամանակ լուսինը հովիվ էր: Գառնուկներին տանում էր մարգագետին, շվի փչում նրանց համար, արածեցնում: Բոլոր գառնուկները խելոք լսում էին նրան: Մենակ մեկն էր չարաճճի՝ տռճկի էր տալիս, թռչում դես, թռչում  դեն: Մի օր  գառնուկը վազեց, վազեց

Յոթ աստղակաթ հեքիաթ. Աստղիկները, արքան ու…

Նախորդիվ՝ Թեյնիկը Կար-չկար՝ մի թագավոր: Էս թագավորի կյանքում ամեն բան լավ էր: Միայն թե ամենը, ինչ սիրում էր, պիտի մոտ բերեին արքային: Իսկ ինչ որ հեռվում էր, չէր էլ տեսնում:   Օրերից մի օր թագավորը գնում է իր անտառով ու մեկ էլ ՝

Միքայել Բադալյան․ Հավատա…

«Թո՛ւյլ տվեք այդ մանուկներին և մի՛ արգելեք, որ նրանք ինձ մոտ գան, որովհետև երկնքի արքայությունը այդպիսններինն է» (Մատթ. 19:14) Երևանն ահնար է պատկերացնել՝ առանց իր տարածական խճանկարի՝ առանց թաղերի: Ամեն մի թաղ ունի իր գույնը, ձևն ու բովանդակությունը, պատվիրաններն ու փիլիսոփայությունը:  Դպրոցի դռները

Յոթ աստղակաթ հեքիաթ․ Ո՜ւ-ո՜ւ-ո՜ւ… սուլեց թեյնիկը

Լիլիթ Հակոբյանի «Յոթ աստղակաթ հեքիաթ» շարքը ներառում է յոթ հեքիաթ, որոնք բարության, սիրո, համերաշխության, փոխվստահության հորդոր են հնչեցնում՝ համեմված ուշագրավ պատմություններով: Հեքիաթները կհրապարակվեն հաջորդաբար՝ Լիլիթ Վաղարշյանի նկարազարդումներով: Այս շարքը նախ և առաջ հասցեագրված է մեր փոքրիկ ընթերցողներին, սակայն մանկության հետ կապը չկորցրած մեծահասակները

«Ես անում եմ այն, ինչը համարում եմ ճիշտ. հնարավոր չէ ինձանից մանեկեն ստեղծել»

Ardi.am-ը զրույցի է հրավիրել դերասանուհի Կարինե Ջանջուղազյանին: Մեր զրույցը վերաբերում է դերասանուհու թատերական գործունեությանը: _ Կարինե, 1990-ականներին, երբ մարդիկ հացի և գոյատևման պարզ ու դաժան խնդրի առջև էին կանգնած, մի քանի նվիրյալներով ստեղծեցիք Համազգային թատրոնը և ներկայացումներ էիք խաղում՝ առանց թատրոնի շենք ունենալու: